عزیزم اون آدم مهربون دهن بسته ای که چیزی نمیگه فقط برا خودش اینجوره تو پا رو دم رفیقاش بزار ببین چجوری هفت جدو ابادتو میاره جلو چشمت☺️

ب امید دیدار .

اول هوس و شیطنتی پر هیجان بود نوعی طپشِ قلب شبیهِ ضربان بود کم کم همه ی دغدغه ام دیدن او شد انگار که جذاب ترین فردِ جهان بود هی رفتم و هی دیدم و هی آه کشیدم؛ دلبستگی ام بیشتر از تاب و توان بود میخواستم اقرار کنم عاشقم اما... «چیزی که عیان بود چه حاجت به بیان بود؟» فهمید که دیوانه و دلبسته ی اویم «از بس‌که اشارات نظر نامه رسان بود» القصه گرفتار دل هم شده بودیم روزی که جوان بودم و او نیز جوان بود از آنچه میان من و او بود چه گویم؟ مجنونِ زمان بودم و لیلای زمان بود اما وسط آنهمه دلبستگی و عشق... معشوقه ام انگار کمی دل نگران بود خوردیم به یک مشکلِ معمولیِ ساده من زاغه نشین بودم و او دختر خان بود کم کم به خودش آمد و فهمید چه کرده حق داشت که پا پس بکشد،بحثِ زیان بود! اصلا تو بگو، دختر خان با دک و پوزش... هم شانِ منِ پا پتیِ غاز چران بود؟! البتّه که نه! رفت، خدا پشت و پناهش اصرار چرا؟ قسمتِ او با دگران بود او رفت و غمش شعله به جان قلم انداخت من ماندم و یک دفتر و طبعی که روان بود یک مشت غزل شد همه ی دار و ندارم دیوانِ بزرگی که پر از آه و فغان بود بیش از دو دهه دور خودم گشتم و گشتم دل در گروِ عشق و سرم در دوران بود گفتم که بدانید، وفا، عشق، دروغ است من تجربه کردم، به همین قبله چَخان بود حُسنش همه گفتند و منِ سر به هوا را... آگاه نکردند به شرّی که در آن بود ویروسْ، خطرناک تر از عشق ندیدم یک قاتل بالفطره اگر بود، همان بود هی ریشه زد و ریشه زد و ریشه کَنَم کرد این توده ی بدخیم گمانم سرطان بود...❤️‍🩹

اللهم الرزقنی حبک ♥️ : ))

تا تو آیی و رسی و حال ما درمان کنی مرده‌ام از شوق دیدارت،اگر باور کنی!

ای دلبری ات دلهره حضرت آدم پلکی بزن و دلهره ام باش دمادم .

من در طلب جرعه‌ای از چشم تو بودم جز غرش چشمت، برایم ثمری بود؟

آنچه تو از من می‌بینی، لزوماً من نیستم. پندارِ تو از من، بازتابی از تاریخ و فرهنگت است. تو چیزهایی از من را می‌بینی که با تو گره دارد.

بهشت من:)

-ما قطَعتُ رَجائِی مِنک- هرگز رشته ی امیدم از تو قطع نمی‌شود.

توی بیداری از من دوری اما تورو هرشب توی رویام دارم:)