ما را مثل عقرب بار آورده‌اند؛ مثل عقرب! ما مردم صبح که سر از بالین ور می‌داریم تا شب که سر مرگ‌مان را می‌گذاریم، مدام همدیگر را می‌گزیم. بخیلیم؛ بخیل! خوش‌مان می‌آید که سر راه دیگران سنگ بیندازیم؛ خوشمان می‌آید که دیگران را خوار و فلج ببینیم. اگر دیگری یک لقمه نان داشته باشد که سق بزند، مثل این است که گوشت تن ما را می‌جود. تنگ نظریم، ما مردم تنگ نظر و بخیل، بخیل و بدخواه، وقتی می‌بینیم دیگری سر گرسنه زمین می‌گذارد انگار خیال ما راحت‌تر است. وقتی می‌بینیم کسی محتاج است، اگر هم به او کمک کنیم، باز هم مایه خاطر جمعی ما هست. انگار که از سرپا بودن همدیگر بیم داریم! .

اصلاً قبول حرف شما، من روانی‌ام من رعد و برق و زلزله‌ام، ناگهانی‌ام .

این چند وقت باهاش زیاد راه اومدما نمی‌دونم چرا امشب دوباره بهونه گیر شده داره بازی در میاره .

ای بی خبر از حال ما شبت بخیر .

کاش خبر مرگم زودتر ب گوشت بخوره راحت شی .

گم برو

زندگی بعد من آرزوته؟ ب آرزوت برسی ب حق داغ دل حضرت زینب .

من خسته تر از توعم خیلی خسته تر از چیزی که تصورش کنی مجبورم ب موندن بفهم .

بی‌یارمانده، ترس ندارد ز مرگ و میر پاییز، اضطراب درختان کاج نیست .

_

یکی هندزفری منو بهم برگردونه لامصب از فراقش دارم جون میکنم☺️😂 .