آری آن روز چو می‌رفت کسی داشتم آمدنش را باور من نمی‌دانستم ؛ معنی هرگز را تو چرا باز نگشتی دیگر آه ای واژه ی شوم خو نکردست دلم با تو هنوز من پس از این همه سال چشم دارم در راه که بیایند عزیزانم «من نمی‌دانستم معنی هرگز را...» .

نبضِ شعرم کند شد ، وقتی در آن نامت نبود گر نباشی شعر من ، تا انتها غم می‌شود .

نوایی نو ارمغانی از کلاس ادبیات امروز .

_

‌هرچقدر از مسخره بودن این «مذاکره غیرمستقیم» بگیم کم گفتیم. خب به جای این همه سفر و هتل و اینا، وویس‌هاتون رو‌ می‌فرستادین برای وزیر امور خارجه عمان، فوروارد کنه برا اونوریا دیگه مرضِ مگه باباجان؟! .

از این نمایان تر هم مگه میشه؟ .

میگما ب نظردون عراقچی بعد از اینکه دوباره رکب بخوره قراره چجوری مجددا بحث مذاکره رو باز کنه؟! .

اینکه از وسط شلوغی ها از بین اون همه آدم میبینی یادت میوفته زنگ میزنی جواب نمیده فیلم میگیری و گوشه دنج حرم و تقسیم می‌کنی و حال خوب…! ینی همون مائده آسمانیی که میگنی .

شبت بخیر عزیزِ همیشه بیدار من .

گشنگ بود .

نیازمندی ها؟؟؟