_

اره اره غمی مهلک که قلبمان را تکه تکه کرده را بر جان میکشیم ولی گویی استقامت را ب تازگی داریم سر مشق میزنیم..

جیگرم تا آخر عمر میسوزه که نشد نشد ببینمتون و بهتون بگم چقدر… .

میسوزیم و هر شب سر در چاه میکنیم از این غم شبیه مولایمان اما استقامت را از دختر امیرالمومنینمان آموختیم و سلحشوری را از عباس ابن علی بیایید و ببینید درس پس دادن مارا این روزو شب ها .

ولی صدای این یارو که هی میادو می‌ره رومخه بابا یه بی‌صداش و می‌ساختید میخوایم بخوابیم بشه!! .

کجا رفتی دور سرت بگردم؟ .

_

ایرانی ینی تو شرایط جنگی بشینی فیلم جنگی ببینی با زیر صدای اف ۳۵🤣 .

قشنگ بود ،زیاد . پیشنهاد میشه .

دیدی آخر چشم خوردی خوش قدو بالای من .

۳ روز بود ، میانِ زمین و آسمان معلق بودم .. ۳ روز بود ، علیرضا را به اغوش میکشیدم ؛ و منتظرِ صدایی از زیر خروار خروار اجر و خاک بودم .. با اشک شب را سحر میکردم ؛ و با بوی گرد و غبار افطار .. نفس میکشیدم ، ضربانِ قلبم بود .. اما زنده نبودم .. بلاخره انتظار به پایان رسید ؛ عزیزکرده ام از زیر اوار بیرون آمد .. اما نه پای خودش .. نه با قدِ رعنایی که تمام دلخوشیم بود .. او برخلاف من ضربان نداشت ؛ نفس نمیکشید .. ولی زنده بود .. زنده تر از همیشه ؛ فقط حیف .. حیف که علیرضا هنوز زبان باز نکرده بود ؛ حیف که نمیتوانست اورا صدا کند .. حیف که حسرتِ «بابا» صداکردنش تمام عمر اوارِ دل ما میشود .. حیف که عمرِ این شرینی زندگی با او ، کوتاه بود .. * همسر ِشهیدامیر محمد علی‌محمدی