_

دیگر مرا نمی‌خواهی ، دهان میبندم تا مرا نشنوی تا نبینیَم!! ندیدنتان شدنی است؟ .

یکی از دوستان می‌گفت: اگه تو این چند صباح کمتر کسی اومد بپرسه :زنده‌ای یا دار فانی و وداع گفتی؟! ناراحت نشیا !! برو خدات و شکرکن ، قرار نیست بعد از مرگ هم بقیه رو اذیت کنی .

از زخم بازویم اشک بیرون می‌ریزد از شکاف دندان‌هایم اشک بیرون می‌زند از خواب‌ها، خنده‌هایم اشک بیرون می‌زند مگر چقدر عمیق گریه کرده‌ام که رودخانه کنار خانه‌ام خشک است؟ ‌.

میدونی؟ جدا شدنِ سخت شد .

خیلی از جاها باید مغزو خاموش کنی تا درست کار کنی!! باتو ۸۰ درصد ماجرا رو با دلم پیش بردم ته کار با مغز تموم کردم ؛ الان که دارم می‌شنوم حرفات و میبینم مغزم دلت و خورد کرده . می‌دونی همین الان داره هزار تا دلیل میچینه که تو کار درستیُ کردی ولی من تو اون ۸۰ درصد با تموم وجود خواستم که تورو بسازم و مغزم هر آنچه که ساخته شده بودو… پس اینبار هم چه اشتباه چه درست با دلم جلو میرم میام سراغت تا درستش کنم .

_

زیادی خاص بود!! خداحافظ… .

تو خیلی مهربونی؛ چجوری دلشون اومد با تو… .

شایدم دیگه نخوای بودن این آدم و شایدم فقط توهم منه که ممکنه حالی کنار من خوب کنی؛ اما بعد از این هرچی بشه به خودم میگم تو کار درست و انجام دادی ، دیدی که خودش نخواست بودنتُ .