البته در جریان هستی ، گفته بودم با همه به سبک خودم پیش میروم و گمان میبرم آنها هم مرا با همان سبک مدیریت میکنند ، اما خب برای رسیدن به نقطه ای که نپرسی و از چشمانم مُهر تایید را بگیری و لب ببندی؛ فرسنگ ها فاصله است .

_

بعضی وقت ها هم کلمه کم می‌آید مثلا بعد از شنیدن تو ، تویی که این روز ها اصلا بلد نیستم حرف زدن را برایت !! شرمنده . البته که هرچقدر من ساکت تر تو راحت تری .

_

امروز یه چیز جدیدی یافتم دستم سوخت جز میزد خب تا اینجای ماجرا همه چی مثل قبله آما دستم و می‌بردم سمت گاز غذا رو هم بزنم سوزشش صد هزار برابر میشد شده داستان جیگرمون که پنجاه و چند روزه سوخته و هر بار با دیدن عکست به عرش میرسه صدای جلزولز کردنش .

دردم اینه یتیمی خیلی دردِ، بهم بگید رفته و برمیگرده .

_

از خدا می‌پرسه خدایا چرا من ؟ چجوری دلت اومد؟ به نظرتون بهش بگم سر عزیز ترین کسایی که خلق کرده بدترین بلایا اومده یا هنوز زوده؟ .

امتحان سختِ ؛ می دونم داغ جانکاهِ ؛ می دونیم جیگرت میسوزه ؛ می‌دونم ولی طرفت خداستا ، همونی که فکر می‌کنی همه بدبختیات زیر سرشه . همونی که کفری از دستش که چرا شد آنچه نباید میشد ولی تو تک‌تک همون لحظه هایی که نمیبینیش اون تورو میبینه و دل نگرانته .

_

و کاش زمین دهان باز میکرد و مرا می‌بلعید! تا من از کلمه «وَصیَتـ…» برای حرف های شما ،عزیزترینم ؛ استفاده نمی‌کردم .