_

امروز یه چیز جدیدی یافتم دستم سوخت جز میزد خب تا اینجای ماجرا همه چی مثل قبله آما دستم و می‌بردم سمت گاز غذا رو هم بزنم سوزشش صد هزار برابر میشد شده داستان جیگرمون که پنجاه و چند روزه سوخته و هر بار با دیدن عکست به عرش میرسه صدای جلزولز کردنش .

دردم اینه یتیمی خیلی دردِ، بهم بگید رفته و برمیگرده .

_

از خدا می‌پرسه خدایا چرا من ؟ چجوری دلت اومد؟ به نظرتون بهش بگم سر عزیز ترین کسایی که خلق کرده بدترین بلایا اومده یا هنوز زوده؟ .

امتحان سختِ ؛ می دونم داغ جانکاهِ ؛ می دونیم جیگرت میسوزه ؛ می‌دونم ولی طرفت خداستا ، همونی که فکر می‌کنی همه بدبختیات زیر سرشه . همونی که کفری از دستش که چرا شد آنچه نباید میشد ولی تو تک‌تک همون لحظه هایی که نمیبینیش اون تورو میبینه و دل نگرانته .

_

و کاش زمین دهان باز میکرد و مرا می‌بلعید! تا من از کلمه «وَصیَتـ…» برای حرف های شما ،عزیزترینم ؛ استفاده نمی‌کردم .

بعضی وقت ها هم که به سیم آخر میزنم و برمی‌گردم به اطراف می‌نگرم میبینم انقدر ضعیف نشان داده ام خودم را که… درد کجا بود؟! تنها چیزی که درک نکرده ام درد بوده .

زبانمان را به اندازه وسعت گلیم صبرمان بچرخانیم .