_

هیچوقت حتی تو مخیلمم نمی‌گنجید توی یکی از دور افتاده ترین روستا های ایران جان باشم و با بچه های اون دیار چنان حال خوبی داشته باشم که فکر دل کندن ازشون اذیتم کنه .

اینجا فقر بیداد می‌کند!! فقر فرهنگی ، فقر معنوی ، فقر اقتصادی اما تا بخواهی غنی است از عشق و محبت و احترام و ادب و اصالتـ… اینجا تکه ای از ایران جان؛ در دیار لُر های غیور .

_

به پایان آمد این صفحه، حکایت همچنان باقی است .

اسمش و باید از اردوی جهادی به تذهیب نفس تطهیر ایمان و تسکین روح تغییر داد .

ــــ

حسی که مرا این ساعات در برگرفته بعد از نگاه به این چند روز و دوره‌ی آن ، چیزی جز بلوغ ، نیست . باید این چند روز را بیلبورد کردو به پدر مادر ها به عنوان بخشی از تربیت فرزند خود تحویل داد !! حال عاشق ترم ، عاشق تر به مردمان سرزمینم ؛ عاشق تر به مرز بومِ دیارم ؛ عاشق تر به علی و اولادش ؛ عاشق تر به حاکمیتی که اعجازش را با چشم دیدم !! عاشق تر… کاش مارا عاشـ…ق بار می‌آوردند؛ عاشقان راه زندگی را خوب میدانند .