نـجـف ، قـبـلــهٔ دلهای بـیتـاب ِعلـیسـت ,
هرگوشهٔ خاکش، عطــر ِمحــراب ِعلیست ،
اینجا اگر آسمـان بــه زانـو افتد ، حق دارد ؛
این هستی ِدنیا ، زیر ِپای ِمولایم علیست .
ایـوان ِنـجـف ، طـلـوع ِآرام ِعلیست ,
هر آینه در حرم ، فقط نـام ِعلیست ،
هرکس کـه به این شهــر پـنـاه آورده ؛
دیده که تمام ِدل ، در دام ِعلیست .
گرچه از لطف ِعلی«ع» ، از پدرم، سرشارم ؛
هـرچـه دارم ز غلامـی ِمـحـمـد«ص» دارم .