ته‌دیگِ این تبصره:) وقتی این‌ها رو سرِ کلاس‌ها می‌گفتم، بهم گفتن که «ما به طرف‌مون مطمئن هستیم! و تحقیق کردیم و جز ما دوستی نداره و ... و ...؛ و ما مثل بقیه نمی‌شیم!» دختر خوب، پسر خوب! رابطه‌ی دوستیِ پیش از ازدواج، هیچ نفعی به دختر و پسر نمی‌رسونه و شما هم از آن دسته از آدم‌ها هستید که یا پله‌های دادگاه رو بالا و پایین می‌کنید، یا سر و کارتون به نیروی انتظامی می‌افته، یا مثل بسیاری از آدم‌هایِ قربانیِ این توهمِ خوشبختی، دچار حالات افسردگی و ناامیدی خواهید بود. عُمرِ نوجوانی و جوانی اون قدر نیست که آدم روی اسبِ بازنده شرط ببنده!

📜 برنامه نامه باستان🔻 این قسمت داستان طهمورث دیوبند 📆 شنبه ۲۸ تیرماه ⏰ ساعت ۱۹:۴۰ 🌐 موج اف ام، ردیف ۹۱/۳ مگاهرتز 🎛 راه‌های ارتباط با رادیو میبد: 📞 ۳۲۳۵۹۱۳۰ 📱 ۳۰۰۰۰۹۱۳ و باشگاه مخاطبان در پیام‌رسان ایتا 📟 ۰۹۹۳۷۹۴۲۷۱۰ 📻 رادیو میبد، آوای همدلی و سرافرازی @Radiomeybod

#سوم اصولاً خانم‌ها درباره بلوغِ زودرسی که در پسران نوجوان اتفاق می‌افتد، نه شناختی دارند و نه حتی دغدغه‌ای! این رک و راست‌ترین موضع‌گیری هست که می‌توانم داشته باشم. و ای کاش که طیفِ خانم‌ها می‌دانستند این ماجرا چقدر می‌تواند در زیستِ جنسِ پسر تاثیر داشته باشد. من به عمقِ روانشناسی ماجرا و اصولاً منابعِ علمیِ پیچیده و هر چیزی که بین دانشمندانِ این حوزه بررسی می‌شود کار ندارم. الان بیشتر می‌خواهم بگویم که فضایِ تصویریِ کنترل نشده و هرزه‌ای که در شبکه‌های اجتماعی رقم خورده، باعث یک اتفاق خاص در پسرانِ جامعه شده. چه اتفاقی؟! سنِ بلوغِ این جنس را که طبیعتاً باید حدود پانزده سال باشد، رسانده به ده یازده سال! به اینکه چه بلایی سر پسران می‌آید و در آینده می‌تواند چه مخاطراتی را نصیب آنها کند هم الان کار ندارم. من تمرکزم الان بحث پیشگیری است و دارم از دلایل این ماجرا می‌نویسم... و پایین آمدن سن بلوغ پسران دلایلی چون هوای گرم و مصرفِ زیادِ فست‌فودها و همین طور گوش دادنِ زیاد به موسیقی و مخصوصاً موسیقی‌هایِ عاشقانه دارد و از همه مهم‌تر دیدنِ تصاویرِ محرک و برای جنسِ پسر، هیجان‌آور! تماشایِ این تصاویرِ هیجان‌آور در مجازی حتماً خطرات بیشتری دارد تا چشم‌چرانیِ در جامعه! چون یک پسر نهایتاً توی خیابان ده یا بیست تا دختر را بتواند گذری تماشا کند و شاید خجالت هم بکشد به آنها خیره بماند! اما وقتی می‌نشیند پای روبیکا و اینستاگرام، می‌تواند انبوهی از دختران و زنان بزک‌کرده را در خلوتِ آسوده، با دقت بالا تماشا کند، حتی بارها و بارها از نو تماشا کند و حتی جرأت ارتباط گرفتن هم به خود بدهد. یک سهولت محض در یک انحرافِ خطرناک! اینکه در منابع دینی و از زبان معصومین، نگاه به نامحرم تیری زهرآگین از تیرهای شیطان نامیده شده هم، سندی محکم بر خطرناک بودنِ این روند است. روندی که مجازی به آن ضریب‌های فوق‌العاده‌ای داده... @ALEF_KAF_NEVESHT

سوال و تبصره گفتند نمی‌تونیم کنترل کنیم، دختر یا پسرمون مجازی نره؛ حتی بعضی گفتند که پسرمون تا ده دوازده ساعت داخل روبیکاست! باید چه کرد؟! ناگزیر به محدود کردن هستید! ناگزیر به قانون‌مند کردن زمان استفاده از گوشی هستید! و حتی منعِ حضورِ نوجوان‌تون در شبکه‌های اجتماعی... کشور‌های اسم و رسم‌دار دنیا حتی زیر هجده سال رو دچار محدودیت استفاده از مجازی کردند مثل برخی از ایالت‌های بزرگ آمریکا. نوجوانان هیچ مبنای عقلی و تجربی ندارند برای حضور در این فضای آسیب‌زا و خطرناک، حتی آدم بزرگ‌ها را هم زمین‌گیر کرده! دقیقاً همان حرف مهمی که رهبری درباره مجازی گفته‌اند که «قتلگاه نوجوانان و جوانان شده!» اگر محدود نکنید و مدیریت نکنید، آسیب خواهید خورد. و مدیریت کردن از همان نخریدن گوشی برای بچه‌ها شروع می‌شود... @ALEF_KAF_NEVESHT

سوال و تبصره رفاقتِ دختر و پسر، با رعایت حریم و مرزها، با شناختِ نسبتاً خوب از هم، که تا مدتی موقت ادامه داشته باشه، مشکل داره؟! قطعاً مشکل داره! همین وابستگیِ ایجاد شده بزرگترین آسیب ممکن به پسر و مخصوصاً در سطح بسیار بالا به دختر هست. اصولاً پسرها براشون وابستگی معنا و مفهومی به اون میزان که در دخترها هست، نداره. یعنی امروز فارغ میشن و فردا عاشقِ یکی دیگه. ولی دخترها به معنای واقعی کلمه وابسته میشن. ولو اینکه طرف رو رها کنن و سال‌ها بگذره و حتی ازدواج کنند و برن توی زندگی مشترک، باز هم دلشون با اونی هست که اول بهش وابسته شدند! از این مدل وابستگی‌ها و شیفتگی‌ها نتایج ناجوری خبرش می‌رسه و رسیده که نیازی به نوشتن جزییاتش نیست... از طرفی نوشتم قبلاً که این روابط در کمترین حالتش، تغییرِ ذائقهِ پسر و دختره نسبت به جنس مخالف. یعنی نقش دوستی باعث میشه دختر و پسر فکر کنند زندگی مشترک هم یعنی همین. این دختر و پسرها در زندگی مشترک هم کمترین ثبات ممکن رو دارن و آمار طلاق توی کشور داره به خوبی این رو نشون می‌ده... حالا ممکنه نوجوانی بگه «خب، طلاق گرفتن یه چیزیه شبیه به همین کات کردن‌های داخل روابط دوستانه!» متاسفانه این برداشت خیلی سطحیه. چون کات کردن در روابط دوستانه تبعات قانونی نداره و با یه پیامک هم قابلیت اجرا داره، اما در ازدواج...! فقط بگم دوستانی دارم که سال‌هاست درگیر ماجرای طلاق هستند و هنوز نتونستن از زیر بار تبعات قانونی اون در بیان... @ALEF_KAF_NEVESHT

#چهارم حالِ آدم‌هایی که توی مجازی بیشتر از بقیه می‌چرخند، بدتر است از آنهایی که رابطه‌ی زیادی با این فضا ندارند! و نوجوانانِ پسر و مخصوصاً نوجوانانِ دختر امروزِ ما به مراتب دچارِ حال و روزِ بدتری هستند نسبت به بقیه‌ی آدم‌ها. یعنی کمال‌گرایی و آرمان‌گراییِ کاذب در نوجوان امروز بسیار شدیدتر از هم‌سالانشان در نسل‌هایِ قبلی است، احساسِ عقب افتادنِ از دنیا به مراتب در نوجوان امروز بیشتر است، نوجوان امروز خسته‌تر است از دنیا تا نوجوان قدیمی، نوجوان امروز و مخصوصاً در جنس دختر، بیشتر از هم‌سالانِ نسل‌هایِ قبلی خودش، جلوی آینه احساسِ زشتی و نافرمی می‌کند؛ همینطور موضوعاتِ دیگری مثل بی‌نظمیِ افراطی در خواب و در خوراک، مثل عدمِ تمرکز درست بر مسائل، مثل کرختی و خواب‌آلودگیِ بیشتر و ... و ... البته این نسل گزینه‌های بسیار خوبِ رفتاری و اخلاقی هم دارد که در نسل‌هایِ پیش از او نبوده؛ مثل همین شجاعتی که دهه‌ی هشتادی دارد و دهه‌ی شصتی نداشته و حالا هم حتی ندارد! مثل همین زیبایی‌شناسیِ خاصی که این نسل دارد و دنیایِ ما نداشت! و ... و ... چرا نوجوان امروز حال و روزِ خوبی نسبت به نوجوانیِ خودش که زمان بسیار خوبی برای زندگی‌ست ندارد؟ یکی از مهمترین علت‌هایِ آن حضور و زیستنِ در شبکه‌های اجتماعی است، مخصوصاً در اینستاگرام و روبیکا. زیستنِ در یک فضایِ تصویریِ بزک‌دوزک شده و خوشگل که آدم‌هایِ آن هم مثل خودش مجازی و غیرواقعی و نمایشی هستند. و نوجوانی که مدام دارد صدِ همه‌چیز را می‌بیند و با خودِ واقعی‌اش «مقایسه» می‌کند حق دارد که حال و روز خوبی هم نداشته باشد. طبیعتاً دخترِ امروز با زنان و دخترانِ صافکاری نقاشی شده‌ی مجازی، که حتی برای این فضا «شوهرِ اینستاگرامی» هم دارند، نمی‌تواند رقابت کند، طبیعتاً پسرِ امروز با پسران و مردانِ فیک و غیرواقعی و پفکیِ اینستاگرام و روبیکا نمی‌تواند رقابت کند؛ این نسل صبح با زور می‌رود مدرسه و با خستگیِ روحی و جسمی بر می‌گردد خانه و می‌رود توی لاکِ مجازی. و خودش را مقایسه می‌کند با آن یابویِ علفیِ مجازی که هزار بار روی عکس و فیلم خودش افکت زده تا جذاب‌تر به نمایش در آید! و حتی معلوم نیست چرا این قدر خوش است و مدام می‌خندد و ...! جالب اینکه نوجوانان ما این خستگیِ ناشی از زندگی مجازی را عادیِ زندگی دنیا می‌بینند در حالی که بیرون از این ماجرا، زندگی رنگ و بوی دیگری دارد که متاسفانه مجازیست بودن، فرصتِ تجربه آن را به آنها نمی‌دهد... @ALEF_KAF_NEVESHT

👆 اینجا را خوانده‌اید؟ منِ سن و سال دار و منِ آب از سر گذشته هم حتی باید مدیریت کنم به مجازی دچار و مبتلا نباشم... #مهم_است_باور_کنید

چقدر که دلم برای تماشای دریا تنگ شده... @ALEF_KAF_NEVESHT

سوال و تبصره این احساسِ کمبود و بدبختیِ ناشی از مجازیست بودن چه مفهومی دارد؟ برای این موضوع یک صفحه از کتابِ فیلسوف فرانسوی، آقای آلن دوباتن را گذاشته‌ام؛ اسم کتاب هم «اضطرابِ جایگاه اجتماعی» هست، برای آنهایی که می‌خواهند بخوانند؛ در این صفحه توضیح خوبی داده راجع به این که اگر در شرایط سختی زندگی کنیم اما آدم‌هایی که اطراف خودمان می‌بینیم، مثل ما باشند، آن سختی برای ما می‌شود عادی و به راحتی با آن کنار می‌آییم. اما اگر در شرایط بسیار خوبی زندگی کنیم اما اطرافیانی که می‌بینیم و با آنها در ارتباط هستیم، از ما سطح بالاتری داشته باشند، احساس بدبختی و فلاکت می‌شود حال و روز ما! حالا برگردیم به زیستگاهِ شبکه‌های اجتماعی مثل اینستاگرام و روبیکا، که خوشبختی و خوش‌گذرانی و خوش‌خوراکی و خوش‌پوشی و هزار تا خوشیِ ظاهری و غیرواقعی و افکت‌خورده‌ی افراد را توی چشم‌وچارِ ما می‌کند! و این ما هستیم که مدام دچار مقایسه هستیم... حالا حساب کنید امثال ما که سرد و گرم چشیده‌ایم را متأثر می‌کند، چه‌برسد به نوجوانی که واقعاً انتظاری هم ازش نیست. @ALEF_KAF_NEVESHT

اون کتابه که ازش نوشتم و یه صفحه ازش گذاشتم @ALEF_KAF_NEVESHT

عادی‌سازیِ مشروب‌خواری در روبیکا👇 @ALEF_KAF_NEVESHT

#پنجم از چیزهایی که در روبیکا عادی‌سازی می‌شود، مشروب‌خوردن است. اسم اینستاگرام را نیاوردم چون در این شبکه‌ی اجتماعی سال‌هاست ماجرا عادی شده و اصولاً تاثیراتِ به شدت مخرب خود را، نه تنها در موضوع مشروب‌خواری که در بسیاری از مسائل اخلاقی و فرهنگی بر نسل‌های نوجوان و جوان گذاشته است... من می‌خواهم کمی صریح در این مورد بنویسم. نه در مورد حرام بودن این ناخوردنی که در قرآن و در احادیث، نجس‌ترین و کثیف‌ترین چیزها معرفی شده است؛ بلکه در مورد چیزهایی که خودم با آن برخورد داشته‌ام! مدتی که پیگیرِ بعضی از پرونده‌های تجاوزِ جنسی به دختران در میبد بودم، این حرف را از دوستان شنیده‌ام که دخترهایِ بی‌آبرو شده و فنا شده در این پرونده‌ها، اعتراف کرده‌اند «چیز خور شده‌اند!» و خودشان از روی میل به رابطه‌ی جنسی درگیر این ماجرا نشده‌اند... باز هم بگذارید کمی عمیق‌تر بنویسم و می‌دانم که این نوشتن روی اعصابِ مخاطبم می‌رود! دخترانِ اعتراف کرده که اتفاقاً خودشان هم شکایت به نهادهایِ ذی‌ربط برده‌اند این را گفته‌اند که باور نمی‌کرده‌اند این پسری که تا حالا این قدر خوب بوده و دوست‌مان داشته و رعایت می‌کرده، دست به این اقدام بزند! البته که این حرف‌ها را برای آقایان بگویید، لبخندِ تاسف‌باری می‌زنند که «یعنی شمایِ دختر این کاره نبودید؟!» و حتی این روند را یک روندِ عادیِ رسیدن به رابطه‌ی جنسی می‌دانند که اولین موافقِ آن خود دختر است! شرمنده و عرض پوزش! این مسائل نیار به توضیحاتِ زیادی دارد و من دارم تیتروار و ضربتی می‌نویسم! سر این ماجرا که «چیز خور شدن» یعنی چه همیشه سوال داشتم! تا اینکه در موردِ کتابی که دارم می‌نویسم، مجبور به مشورت با دوستی سابقاً مشروب‌خور و حرفه‌ای در این زمینه شدم! البته مدتی‌ست ترک کرده و برای همین هم مورد مشورت من قرار گرفت. نمی‌خواهم همه‌ی جزئیاتِ گفته شده توسط او را اینجا بنویسم، این قسمتِ مهم از حرفش اما این بود؛ «در روابط دختر پسری کم‌کم مشروب جای پای خودش را باز می‌کند و دختر به میل خودش یا به اصرار پسر آن را می‌خورد و آن چیزی که اتفاق می‌افتد این است؛ عقل و فکر کاملاً تعطیل می‌شود و دختر خودش اصرار می‌کند به رابطه‌ی جنسی!» البته الان در مورد اینکه خوردنِ بدون حضور در جمعِ جنس مخالف هم می‌تواند در کوتاه یا بلند مدت، همین بلا را سرِ دختران بیاورد و یا پسران را هجومی و دست‌دراز کن به دختران قرار بدهد، نیاز نیست چیزی بنویسم! چرا این قدر خطرِ مشروب‌خوردن ساده انگاشته شده و به راحتی هم در دسترس قرار دارد؟! چون مجازی به راحتی آن را عادی‌سازی کرده و اصلاً در جمع‌هایِ ناخلفِ دختر پسری انگار نخوردن و نبودنش بی‌کلاسی‌ست! توضیحاتِ زیادی در این باره دارم که نمی‌نویسم! @ALEF_KAF_NEVESHT