ظلم نکنید به امام حسین...! @ALEF_KAF_NEVESHT

توی جمع‌های خودمانی راحت‌تر موضوعِ نظام آموزشی را به چوبِ و چماقِ نقد می‌کشم؛ چون به کمک زبان بدن و موجِ کمی و زیادی صدا می‌شود به مخاطب ثابت کرد نقد و نظر من به آدم‌های فعال در حوزه‌ی اموزشی نیست! بلکه خودِ ساختارِ نظام آموزشی و تنِ نحیفِ مفلوک و نارسای آن را مورد توجه و نظر دارم! چرا این را حالا وسطِ تابستانِ تعطیل می‌نویسم؟! چون هر بار پایم باز می‌شود به عراق بیشتر از قبل می‌فهمم چه کلاهی توی مدرسه سرم رفته از خواندنِ درسِ عربی! از حرص‌خوردن‌هایِ شب‌های امتحان! و از لرزهایی که از دیدن معلم‌های عربی نصیبم می‌شد! و ما مثلاً عربی می‌خواندیم! برای چی؟! به خدا اگر فهمیدم! مطالبی که فکر نکنم خود اعراب هم بخوانند و سر در بیاورند. یعنی شما برو از یکی عراقی سوالاتِ درس‌های عربی توی ایران را بپرس! به شما می‌خندد؟! همان طور که به من هم خندیده‌اند! البته مدت کوتاهی ادبیات عرب خوانده‌ام! تنها چیزی که از این مباحث فهمیدم این بود که درس‌های عربی مدارس ما مقدماتی بر ادبیات عرب است به نوعی و اگر شما مثلاً بروید حوزه علمیه و ادامه تحصیل بدهید می‌تواند به دردتان بخورد، وگرنه فقط همان کاربردِ شب امتحان را دارند و تمام! به نظر من درس عربی در ایران فقط باید تمرکز کند روی تقویتِ مکالمه و گفتگو به لهجه‌های بومی عراق و عربستان و کشورهایی که با آنها سر و کار داریم. و قطعاً در رأس آنها لهجه‌ی عراقی! چیزی که در بخشِ مکالماتِ درس‌های عربی ما هیچ نشانی از آنها نیست، چون ما گفتگوهای درسی را با عربی فصیح یاد می‌گیریم که هیچ استفاده‌ای در کشورهای مقصد ندارد... در ایران که چند سال در مدارس گرفتارِ درسِ بی خاصیتِ عربی هستیم، ای کاش که فقط روی مکالمه لهجه‌های بومی کشورهای همسایه کار می‌کردیم. و چقدر در آینده شغلی بچه‌های ما حتی می‌توانست تاثیر بگذارد! من دوستانی دارم که دارند کار اقتصادی می‌کنند توی عراق و نقطه‌ی قوت آنها در کارهای اقتصادی، زبان‌بلد بودن آنهاست. و کشوری مثل عراق یک فرصتِ بی نظیر اقتصادی برای ارتقای اقتصادِ ایران و حتی عراق است که آدم زبان بلد نیاز دارد و ما با تکیه بر یک محورِ درسی بی خاصیت، نه تنها این نقیصه و نیاز بزرگ را رفع نکرده و جواب نمی‌دهیم که وقت بچه‌های مردم را با درسی به درد نخور و بی خاصیت می‌گیریم! این البته ایرادی به معلم‌های عربی نیست، که خودِ انها هم اولین منتقد این ماجرا هستند. همین معلم عربی اگر به جای کتابِ بی استفاده برود سراغ منبع درسی به درد بخور، روحیه بهتری هم خواهد داشت و از درس دادن هم لذت بیشتری می‌برد... تاکید کنم؛ فقط به عربی ایراد ندارم! به عنوان کسی که بالاخره مطالعه دارد و دارم توی نظام اموزشی سر و گوش می‌جنبانم، بگویم که اکثر دروس ما دچار بی خاصیتی و بلااستفادگی هستند، این حتی در ادبیاتی با کلاس‌تر از زبان رهبری هم گفته شده؛ ولی شنیده نشده! ای کاش زمانی که در مدرسه فکر و ذهنمان یاری می‌کرد می‌فهمیدم که چقدر یادگیری زبان بومی کشورهای همسایه مهم است... حیف! @ALEF_KAF_NEVESHT

برای اینکه روشن کنم فقط گیرم به عربی نیست، بگذارید کمی درباره درسی مثل «انشاء» بنویسم! باز هم یکی از آن بی‌خاصیت‌ها که وقتِ ارزشمندِ دورانِ نوجوانیِ مساعد برای یاد گرفتن را هدر داد. و من یکی از آن نمره نیارهای انشا بودم که به خاطرش از کلاس هم بیرونم کرده‌اند؛ تا دمِ دفتر به خدمتم برسد مدیر بزرگوار... در این سال‌ها که دستم بیشتر به نوشتن است و کارم با «کلمه» و «جمله» و برای این کار جلسه هفتگی داریم، می‌دانم که با تغییر در ساختارِ آموزش این درس در مدرسه، می‌توان خیلی به تقویتِ نوشتار و ادبیاتِ بچه‌ها کمک کرد و حتی حسِ خوبی نسبت به خودشان در خودشان ایجاد کرد؛ همان طور که الان یکی از محورهای مهم روان‌درمانی، «نوشتار درمانی» است. و همین طور این نقد را به بقیه درس‌ها تعمیم بدهید، درسِ هنرِ بی خاصیت! درسِ آمادگی دفاعیِ نارس و ناقص و به درد نخور! درسِ ... درسِ ... درسِ ... :) پی‌نوشت؛ البته شمای دانش‌آموز لاجرم باید بخوانید و چاره‌ای هم نیست! نقد من به این درس‌ها نباید منتهی به نخواندنش شود، بلکه باید منتهی به خواندنِ کتاب‌های غیردرسی مرتبط بشود برای عمیق کردنِ مطالبی که در مدرسه، نارس و ناقصش را می‌خوانید... @ALEF_KAF_NEVESHT

آدرس نمی‌دهند همه‌ی شهرهای زیارتی عراق، اتوبوس خطی دارد مثل تاکسی خطی‌های خودمان. خوبیِ اتوبوس خطی‌ها این هست که کرایه اش از نصف قیمت مصوب هم کمتره، اما بدی‌ای که دارد اتوبوس‌های شیکی نیست صندلی‌هایش پلاستیکی است و کولر درست و درمانی ندارد‌. خوب، یزدی باشی و آن هم بازاریِ یزدی، تکليف‌ات مشخص است. اصل با قیمت هست. عرق‌ریزان رسیدیم کاظمین. یزدی بودن به این راحتی‌ها هم نیست. بسی عرق ریختم بدین سال سی! راننده ما را به کاراج(گاراژ) اصلی کاظمین نبرد. یک مجموعه موکب بود با تمام امکانات رفاهی، همه هم مجاناً. از اتوبوس که پیاده شدیم دو جین عراقی ریختند بر سرمان. از طفل صغیر تا مرد کبیر. همه، اصرار در اصرار که: "مبیت موجود" خانه خالی داشتند و دنبال ایرانی می‌گشتند تا مهمان‌شان شود. هر چه از آنها اصرار، از ما انکار. وقتمان اندک بود و می‌خواستیم بعد از سلام، به دو امام بزرگوارِ موسی کاظم و جوادالائمه، صبح زود، به سمت نجف برویم. هر چه اصرار کردند قبول نکردیم اما یک مشکل وجود داشت؟ آدرس نمی‌دادند! هر چه می‌پرسیدیم چه طور باید به کاظمین برویم؟ همه یک حرف می زنند. امشب را مهمان ما باش بعد از نماز صبح، خودمان مجاناً می‌بریم‌تان حرم. نه ما کوتاه‌بیا بودیم نه آنها. تا اینکه ابوحسن پیدا شد و مصالحه کردیم که: ما شام مهمان‌شان شویم به شرط آنکه او همان شب، بعد از شام ما را مجاناً برساند حرم. پس راهیِ خانه‌ی ابوحسن شدیم... #روایت_اربعین خواجه شَدیدُالبینْ ๏๏ @khajeshadidolbin

داداش مصطفای ما هم داره روایت های اربعین عراق رو می‌نویسه؛ دوست داشتین پیگیر باشید 👆

حالا که دوباره زندگی برگشته به دورِ بی‌حوصله‌ی قبل، دارم «مردی که می‌خنددِ» ویکتور هوگو را می‌خوانم. البته صد تا صفحه اولش خون توی شُش‌هام کرد تا داستانش جا بیفتد، چیزی شبیه بینوایان در صد صفحه اول؛ آدم را یادِ فوتبالیست‌های در حال تعویض می‌اندازد که کنار زمین بدو بدو می‌کنند تا بعدش بیایند وسط زمین حرفشان را بزنند! به هر حال کتاب‌خواندن توی زندگی ما شده مثل غذا خوردن؛ چیزی که تعطیل بردار نیست. کتاب می‌خوانیم و وضع و حالمان روی دور بی حوصلگی است، چه برسد به اینکه فارغ از دنیای کتاب و کتابخوانی شویم! مرگِ مداوم است خدا می‌داند! هر چند باید با این زندگیِ ویلچری‌واکریِ خسته‌ی روی دور بی‌حوصلگی ساخت؛ تا خدا چه بخواهد و چه پیش آورد...! #کتاب_بخونید @ALEF_KAF_NEVESHT

عشق به امام علی: کادر پرواز بود به همه می گفت خوشا به حالتون؛ وقتی رسیدیم فرودگاه نجف سریع پلاستیک پهن کرد و یه سلام داد و شروع کرد به نماز خوندن

یکی از دوستانم فرستاده، که امروز راهی عراق شد برای پیاده روی اربعین...

چقدر جات خالیه سید ابراهیم... این روزها بدون تو خیلی سخت می‌گذره، خیلی! مخصوصاً وقتی آدم کمی اهل تحلیل و بررسی مسائل مختلف کشور باشه، بیشتر زجر می‌کشه و بهش سخت می‌گذره! سید ابراهیم، نتیجه‌ی پرهزینه‌ای داشت ناشکری و ناسپاسیِ داشتنت! در جوارِ اربابِ بی‌کفن دعامون کن از این وضعیتِ ناجور به سلامت عبور کنیم... @ALEF_KAF_NEVESHT

داریم سعی می‌کنیم به شیوه‌ی جدیدی از دورهمیِ مرتبط با نوشتن و خواندن برسیم؛ جلسه‌ای که صرفاً مرتبط بوده با نویسندگی اما دارد کمی تغییر می‌کند که به نقد و بررسی و واکاوی کتاب‌ها و شیوه‌ی نوشته شدن آنها هم برسد... تا چقدر موفق بشویم و سطح کیفی این نشست‌ها را بالا ببریم خدا می‌داند پی‌نوشت؛ امروز مهمان کتابفروشی حسابی بودیم @ALEF_KAF_NEVESHT

دوستانی که به نوعی با هوش مصنوعی سر و کار دارن و راه به راه ازش سوال می‌پرسند و جواب‌های هوش مصنوعی براشون وحی منزل میشه، باید به نکته‌ای مهم دقت کنند که کمتر مورد توجه قرار می‌گیره! اینکه اتفاقاً اگر بلد نباشید از هوش مصنوعی به صورت درست و بهینه و دقیق استفاده کنید، جواب‌های اون هم زیاد به درد شما نخواهد خورد... نکاتی در این باره از دکتر سیدجواد امامی براتون می‌ذارم که توضیحاتی درباره استفاده درست از هوش مصنوعی هست. البته استاد امامی دوره‌های آشنایی و آموزش حوزه‌های مختلفِ هوش مصنوعی رو هم در برنامه دارن و می‌تونید استفاده کنید. برای پیگیری هم می‌تونید به کانال اطلاع‌رسانی ایشون مراجعه کنید؛ https://eitaa.com/qesseha نکاتی درباره استفاده از هوش مصنوعی؛ روش سوال پرسیدن و گفت و گو با ربات های هوش مصنوعی الان یک شغل و تخصص مستقل است به نام مهندسی پرامپت ( Prompt Engineering ) 1.در حالت کلی، ربات از میان میلیاردهای داده ای که با آن ها آموزش دیده، به شکل رای اکثریت و بر اساس بیشترین فراوانی یک باور، جواب می دهد. 2.در حالت دقیق تر می توانید به ربات نقش بدهید و بگویید به عنوان یک متخصص تاریخ اسلام مثلا جواب بده (role یا نقش دادن به ربات، از الگوهای مهم مهندسی پرامپت است) 3.در حالت عمیق تر، می توان، خود. واعتقادات خود را در پیش‌فرض های ربات، وارد کرد تا همه سوالات را با همان پیش‌فرض و شناخت از شما، جواب بدهد. (من یک ایرانی شیعه هستم و...) 4.در حالت تقابلی هم می توانیم با ربات مناظره کنیم برای دانستن نظرات موافق و مخالف (یک بار به او نقش موافق حجاب را بدهید و خودتان مخالف حجاب الزامی باشید و یک بار برعکس) تا ببینیم که در هردو حالت، حرفها و استدلال‌هایی دارد. بنابراین خیلی از سوالاتی که پاسخ هوش مصنوعی، دیدگاه دینی ما را تایید می کند، اگر با تنظیماتی از سوی یک خدا ناباور پرسیده شود، جواب ربات، کاملا متفاوت خواهد بود. بنابر این با توجه به منشأ دانشی (منابع آموخته شده به ربات‌ها) و عقاید شرکت های سازنده (اپن ای آی، ایکس، آنتروپیک، گوگل و...) اگر جوابی در تایید باورهای ما داد، به عنوان اعتراف از سوی مخالف و همراهی ربات با پرسشگر قابل بیان است نه اثبات چیزی. با تشکر @ALEF_KAF_NEVESHT

جالب شد! داشتم صفحات آخریِ «ده گفتار» شهید مطهری رو می‌خوندم که خوردم به بحث دقیقاً مرتبط با چیزی که دو سه روز قبل نوشتم. استاد شهید ما اعتقاد دارن حتی اون عربی به درد طلاب عزیز هم نخورده و چیزی از عربی که لازم هست و باید یاد بگیرند رو یاد نمی‌گیرند. فکر هم نکنم که از چند دهه قبل تا کنون اتفاق خاصی افتاده باشه توی این مسیر آموزشی! @ALEF_KAF_NEVESHT