2.آیه 5 سوره یونس: هُوَ الَّذِي جَعَلَ الشَّمْسَ ضِياءً وَ الْقَمَرَ نُوراً وَ قَدَّرَهُ مَنازِلَ لِتَعْلَمُوا عَدَدَ السِّنِينَ وَ الْحِسابَ ما خَلَقَ اللَّهُ ذلِكَ إِلَّا بِالْحَقِّ يُفَصِّلُ الْآياتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ اوست كه خورشيد را درخشنده و ماه را تابان قرار داد و براى حركتِ ماه منزلگاه‌هايى قرار داد تا شماره‌ى سالها و حساب را بدانيد. خداوند اينها را جز بر اساس حقّ نيافريده است. خداوند آيات را براى آنان كه (مى‌خواهند) بدانند، به تفصيل بيان مى‌كند. 🎍توضیح: در این آیه به منور بودن خورشید و قمر و منازل القمر در دایره بروج و حساب ماه و سال اشاره دارد. نظم و ترتيب در حركت ماه، يك تقويم طبيعى، عمومى و هميشگى را بوجود آورده است. لِتَعْلَمُوا عَدَدَ السِّنِينَ‌ ... (از تغيير شكل ماه و موقعیت ماه در بروج فلکی و فاصله ان تا خورشید یعنی هر 13 درجه ای که ماه از خورشید فاصله می گیرد از نظر نجومی یک شبانه روز به حساب می آید و مى‌توان روزشمارى كرد) معيار محاسبات در امور شرعى، سال وماه قمرى است. لِتَعْلَمُوا عَدَدَ السِّنِينَ وَ ... عدد، آمار وحساب، در زندگى انسان نقش مهمّى دارد. «لِتَعْلَمُوا عَدَدَ السِّنِينَ وَ الْحِسابَ»

3.آیه 6 سوره یونس: إِنَّ فِي اخْتِلافِ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ وَ ما خَلَقَ اللَّهُ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَتَّقُونَ همانا در رفت و آمد (واختلاف) شب و روز و در آنچه خداوند در آسمان‌ها و زمين آفريده است، براى مردم پرهيزكار نشانه‌هايى (بزرگ) است. 🎍توضیح: این آیه به اختلاف به دو زمان شب و روز و مخلوقات آسمان اشاره میکند.

4.آیه 67 سوره یونس: هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ اللَّيْلَ لِتَسْكُنُوا فِيهِ وَ النَّهارَ مُبْصِراً إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَسْمَعُونَ اوست كسى كه شب را براى شما قرار داد تا در آن آرامش يابيد و روز را روشنى بخش گردانيد (تا به كار پردازيد). يقيناً در اين (نظام حكيمانه و هدفدار،) نشانه‌هايى براى گروهى است كه مى‌شنوند. 🎍توضیح: در این آیه به احکام شب و روز اشاره دارد شب برای استراحت و روز برای کار و فعالیت درست شده است.

5.آیه 101 سوره یونس: قُلِ انْظُرُوا ما ذا فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما تُغْنِي الْآياتُ وَ النُّذُرُ عَنْ قَوْمٍ لا يُؤْمِنُونَ بگو: بنگريد كه در آسمان‌ها و زمين چيست؟ امّا نشانه‌ها و هشدارها براى كسانى كه ايمان نمى‌آورند سودى ندارد. 🎍توضیح: در این آیه به نگاه کردن به چیزهایی که در آسمان وجود دارد اشاره شده است

سلام علیکم و رحمت الله و برکاته در آستانه ی میلاد با سعادت کریم اهل بیت امام حسن مجتبی عليه‌السلام ّهستیم..در این شبهای نورانی رمضان المبارک.و نزدیکی سال نو .عزیزان نیازمند ی برای تهیه مایحتاج حتی سحری و افطاری منتظر کمک شما بزرگواران هستند هر مبلغی هر مقداری خدا خیرتان بدهد🙏🤲🙏 :دوچیز قضای حتمی را برمی‌گرداند دعای پدر و مادر و کمک به دیگران ... ش کارت‌‌ به نام محمد خسروی/بانک ملت ۶۱۰۴۳۳۸۹۰۵۶۹۲۱۸۸ ش کارت دوم /بانک ملی 6037997546372302 https://eitaa.com/Ostadkhosravi

وَأَنْفِقُوا مِنْ مَا رَزَقْنَاكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ فَيَقُولَ رَبِّ لَوْلَا أَخَّرْتَنِي إِلَىٰ أَجَلٍ قَرِيبٍ فَأَصَّدَّقَ وَأَكُنْ مِنَ الصَّالِحِينَ از آنچه به شما روزی داده‌ایم انفاق کنید، پیش از آنکه مرگ یکی از شما فرا رسد و بگوید: «پروردگارا! چرا (مرگ) مرا مدت کمی به تأخیر نینداختی تا (در راه خدا) صدقه دهم و از صالحان باشم؟!» المنافقون/10 https://eitaa.com/Ostadkhosravi

❤️پيامبر خدا صلى الله عليه و آله :❤️  [روز قيامت] هر كسى در سايه صدقه ی خود است تا آنگاه كه ميان مردم داورى شود .  ( كنز العمّال : ۱۶۰۶۸ )

▫️ درسگفتار منطق صدرایی ( تدریس کتاب التنقیح فی المنطق اثر ملاصدرا) 👤دکتر عسکری سلیمانی امیری 🟢التنقیح فی المنطق یکی از آثار منطقی ملاصدرا است، کتاب التنقیح «نوشتار کوتاهی در دانش منطق است که به شیوه منطق‌نگاری دوبخشی و به‌عنوان متن آموزشی تدوین شده است.» ملاصدرا در مقدمهٔ کتاب می‌نویسد: «در این کتاب به تو منطقی ارمغان می‌دهم فصولش از فصول پالوده و تو را به اصولی هدایت می‌کنم دست به نقصان نیالوده، منطقی که به یاری آن اگر هوش پیشه گیری و سخن نیک پذیری طریق بسط و تحقیق و بحث و تفصیل را بر تو آسان کند

🔺دیمیتری گوتاس: "دیدگاه ابن‌سینا نسبت به ارسطو در هسته اصلی‌اش هرگز دگرگون نشد، بلکه تنها در نحوه ابراز آن تغییر یافت؛ از ستایشی بی‌چون‌وچرا به احترامی سنجیده و همراه با نقد. در آثار اولیه‌اش، او ارسطو را با عنوان‌های مرسوم مانند «فیلسوف»، «فیلسوف ارسطو» و دست‌کم یک‌بار «ارسطو، فیلسوف یونانی» می‌نامد. اما در نوشته‌های بعدی، ارسطو به «معلم اول» تبدیل می‌شود و آثارش «تعلیم اول» خوانده می‌شوند. این جابه‌جایی از «فیلسوف» به «معلم» با سیر تحول فکری ابن‌سینا سازگار است؛ او دانش را نه منحصر به فلسفه به‌عنوان یک رشته خاص یا ویژه یک قوم خاص، بلکه جهانی و بازتاب‌دهنده واقعیت هستی می‌دید. به باور ابن‌سینا، ارسطو صرفاً اولین کسی بود که این دانش را به شکلی روشن و بر اساس ساختار درونی و اصول اولیه‌اش آموزش داد، همان‌طور که در مقدمه الحكمة المشرقيين بیان کرده است. پس «معلم» در اینجا یعنی کسی که دانش را، به همان معنایی که ابن‌سینا درک می‌کرد، منتقل می‌کند، و ارسطو، بر پایه برداشتی از تاریخ فلسفه که از ارسطوگرایی اسکندرانی اواخر دوران باستان به او رسیده بود، اولین کسی بود که این نقش را بر عهده گرفت. این نگاه ابن‌سینا به ارسطو، همراه با این اعتقاد که انسان‌ها می‌توانند با تکیه بر اصول اولیه کشف‌شده توسط پیشینیان و گسترش اصول فرعی، دانش را پیش ببرند، به او این امکان را داد که هم با احترام اما نقادانه به ارسطو بنگرد و هم برای کشفیات خودش ادعای مرحله‌ای نو در زنجیره کسب دانش کند. به همین دلیل، او در [کتاب]فلسفه‌ای [که] برای علاءالدوله [تأليف کرد] از ارسطو به‌عنوان «رهبر حکیمان و راهنما و معلم فیلسوفان» یاد می‌کند، اما در الإنصاف، که تقریباً در همان زمان نوشته شده، در برخی جزئیات خاص از او انتقاد می‌کند."

🔺گاه‌شماری آثار ابن سینا بر اساس کتاب Avicenna And Aristotelian Tradition: 1.دوره آغازین(۳۸۹ه.ق): -رساله‌ای مختصر در نفس -الحكمة العروضية(که برای همسایه‌اش ابوالحسن عروضی تالیف کرده و امروزه در دسترس نیست) -کتاب الحاصل و المحصول(در فلسفه نظری) و کتاب البر و الإثم(در فلسفه عملی) (که برای همسایه‌اش ابی‌بکر برقی تألیف کرده و امروزه در دسترس نیست) -رساله در سوال و جواب با ابوریحان بیرونی 2.دوره گذار(۴۰۳-۴۰۴ه.ق): -المبدأ و المعاد -المعاد الأصغر 3.دوره میانی(۴۱۴-۴۱۸ه.ق): -الهداية في المنطق[منطق شفاء] -شروع باقی اجزاء شفاء به درخواست جوزجانی -النجاة -دانشنامه علائی 4.دوره حکمت مشرقی(۴۱۸-۴۲۰ه.ق): -الحكمة المشرقية(قسمت الهیات امروزه در دسترس نیست) -مقدمه و دیباچه‌ای بر شفاء -الإنصاف(در داوری میان فلاسفه مشرقی و مغربی که امروزه مواضعی از این کتاب مثل شرح کتاب لامبدا متافیزیک ارسطو امروزه در دسترسه) -جواب به سوالات شاگردی از ری -خودنگاشت 5.دوره پایانی(۴۲۰-۴۲۸ه.ق): -المباحثات -التعلیقات -اشارات و تنبیهات -رساله به شاگردی که نامی از او نمی‌آورد(بهمنیار) -رساله به کیا(نامه به ابوجعفر محمد حسین بن مرزبان کیا،شاگرد ابن سینا) -رساله در نفس ناطقه