ـ «امام جعفرصادق (علیهالسلام)»:
لَو لَمْ یبْقَ منَ الدُّنیا اِلاَّ یومٌ واحِدٌ لَطَوّلَ اللهُ ذلِكَ الیومَ حَتّی یخرُجَ قائمُنا أَهْلَ البَیت.
اگر از عمر دنیا تنها یک روز مانده باشد خداوند آن روز را آنقدر طولانی میکند تا قائم ما اهل بیت(علیهالسلام) ظهور یابد. (منتخبالاثر، ص ٢٥٤)
پس باتوجه به این احادیث ظھور حضرت مهدی از فرزندان پیامبر اکرم حتمی است !!
علاوه بر این احادیث روایتی از علمای اهل سنت هم هست
که به چند نمونه اشاره میکنیم👇
۱- محمد برزنجی : به درستی دانستی که احادیث درباره وجود حضرت مهدی علیه السلام در آخرالزمان و اینکه پیامبر خدا صلوات الله علیه و آله و از فرزندان فاطمه زهرا سلام الله علیها است مسلم و قطعی است و به مرحله تواتر معنوی رسیده و انکار آن بی معنا و برخلاف امور مسلم و قطعی خواهد بود.
۲- شیخ محمد سفارینی در کتاب لوامع الانوار البهیة می نویسد : روایات متواتری درباره قیام حضرت مهدی علیه السلام نقل شده است این روایت میان علمای اهل سنت به قدری رواج دارد که قیام مهدی علیه السلام به یکی از عقاید آنها تبدیل شده است ...
۳- ابن حجر عسقلانی در فتح الباری می نویسد : روایات متواتری نشانگر آن است که مهدی از امت اسلام است و عیسی از آسمان فرود می آید و پشت سر او به نماز می ایستد .
و چندین روایات و احادیثی دیگر ...
🔴این از اینکه آیا امام زمانی وجود دارد یا خیر ؟!!
دوست عزیز امیدوارم حوصله کنید و کامل بخونید 🌱:)
🔴#اثبات_معاد همان زندگی پس از مرگ
برای اثبات معاد دلایل فراوانی از قرآن، احادیث و عقل وجود دارد. جالب است بدانید که در برخی از آیات قرآن کریم برای اثبات معاد از دلیل عقلی استفاده شده است. یعنی به نوعی قرآن کریم اثبات میکند که عقلاً نمیشود زندگیِ این جهان پایان کار باشد بلکه باید جهان دیگری هم باشد.
دلایل عقلی از قرآن کریم برای اثبات معاد
قرآن کریم در سوره «ص» اینگونه میفرماید:
﴿ وَمَا خَلَقْنَا السَّماءَ وَالْأَرْضَ وَمَا بَیْنَهُما باطِلاً ذلِکَ ظَنُّ الَّذِینَ کَفَرُوا فَوَیْلٌ لِّلَّذِینَ کَفَرُوا مِنَ النَّارِ * أَمْ نَجْعَلُ الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحاتِ کَالْمُفْسِدِینَ فِی الْأَرْضِ أَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِینَ کَالْفُجَّارِ﴾ [1]
ما آسمان و زمین و آنچه را که بین آنها است، بر باطل نیافریدیم. این گمان کسانی است که کافرند؛ پس وای بر کافران از آتش. آیا ما کسانی را که ایمان آوردهاند و کارهای شایسته انجام میدهند، مانند مفسدان در زمین قرار میدهیم، یا اینکه پرهیزکاران را چون خودکامگان قرار خواهیم داد.
از آیات قرآن کریم چند دلیل بر اثبات معاد استفاده میشود:
۱- برهان عدالت :
آیا عاقبت نیکوکاران و مفسدان یکسان است؟؟
۲- برهان حکمت:
آسمان و زمین به بازی و باطل آفریده نشده .
۱ـ عدالت الهی (برهان عدالت):
دوباره به عبارت آیه توجه کنید:
آیا ممکن است که ما [خدای عدالتگستر حکیم] مؤمنان نیکوکردار را مانند مفسدان در زمین قرار دهیم؟ آیا ممکن است با انسانهای متقی مثل خودکامگان رفتار کنیم؟
پاسخ روشن است. جا دارد خدای رحمان از ما سؤال کند که آیا اگر شما بودید، چنین میکردید؟ و اگر کار دست شما بود، حاضر بودید که بین خوب و بد تفاوت نگذارید؟ پس چرا عدهای دربارۀ خداوند چنین میاندیشند.
در زندگی دنیا امکان احقاق حق، آن هم به طور کامل، وجود ندارد؛ زیرا برای مثال اگر کسی در این دنیا یک انسان بیگناه را بکشد، قصاص میشود و جان او در برابر جان آن یک نفر بیگناه گرفته میشود. اما اگر جنایتکاری میلیونها انسان بیگناه را به خاک و خون بکشد، این دنیا ظرفیت مجازات او را ندارد و نمیتوان تنها با کشتن او عدالت را اجرا کرد.
۲ـ حکیمانه بودن آفرینش (برهان حکمت):
دلیل دیگر بر اثبات معاد این است که آفرینش الهی بر باطل نیست، بلکه حق است. قرآن کریم این نکته را بارها یادآور شده است که ما آفرینش را بیهدف و باطل نیافریدیم، بلکه از آن هدفی حکیمانه و حسابشده داشتهایم. از این رو قرآن، بازیچه بودن آفرینش را نفی میکند و میفرماید:
﴿ وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاءَ وَالْأَرْضَ وَمَا بَیْنَهُمَا لاعِبِینَ﴾ [5]
ما آسمانها و زمین و آنچه را بین آنها است، برای بازیگری نیافریدیم.
پیام آیه این است که اگر قیامتی نباشد و شما انسانها به سوی خدای رحمان بازگردانده نشوید، آفرینش دنیای شما بیهوده خواهد بود. اگر اندکی بیندیشیم، درمییابیم که حقیقتاً چنین است، زیرا:
اولاً: گذراندن زندگی دنیا، به تنهایی، فاقد هر گونه هدفی است و دنیا نمیتواند دلیل وجود خویش باشد. دنیا همانند مدرسه و یا دانشگاهی است که میتواند دورانی رشدآفرین و ثمربخش برای انسان باشد تا ثمرۀ تلاش خود را در آینده به دست آورد وگرنه زندگی گذرایی که هرچه در آن به آدمی داده میشود، از او باز پس میگیرند و هر موهبتی از آن پایانی دارد، به خودی خود آرامش بخش نخواهد بود. قرآن کریم میفرماید:
﴿ وَمَن نُّعَمِّرْهُ نُنَکِّسْهُ فِی الْخَلْقِ أَفَلا یَعْقِلُونَ﴾ [8]
هرکه را عمر طولانی میدهیم، در خلقت دگرگونش میسازیم؛ آیا [مردم] به تعقل نمیپردازند.