اتفاقی که دلار نتوانست مانعش شود و ناو هواپیمابر نتوانست سانسورش کند مفهوم قدرت سیال تمدنی در حال جایگزینی با مفهوم ابرقدرتی‌ست جهان تا دیروز بر دو ستون فولاد و طلا استوار بود؛ بمب‌افکن‌های رادارگریز و صندوق‌های بین‌المللی پول. ابرقدرت به معنای کلاسیک آن، موجودیتی بود که می‌توانست در آنِ واحد، جریان انرژی جهان را قطع کند و روایت رسانه‌ای را به انحصار خویش درآورد. اما در گوشه‌ای از این نقشه پرهیاهو، پدیده‌ای در حال زایش است که از جنس فولاد نیست؛ از جنس ایمان است و از جنس کلمه. این زایش، قواعد بازی را نه با افزودن یک بازیکن جدید به میز قدرت، که با واژگون کردن خود میز تغییر داده است. ما در میانه یک چرخش تکتونیک در مفهوم قدرت ایستاده‌ایم؛ چرخشی از قدرتِ تصاحبگر به قدرتِ بازدارنده، از هژمونی اقتصادی به هژمونی روایت. ایران امروز تجسم زمینی همین ایده است. این کشور بدون آنکه ناوگانی در اقیانوس آرام داشته باشد یا ارز ذخیره جهان را ضرب بزند، توانسته است عمق استراتژیک خود را با ارزان‌ترین و در عین حال ماندگارترین سلاح تاریخ گسترش دهد: ایده مقاومت. موشک‌های بالستیک و پهپادهای انتحاری، پوسته سخت این قدرت‌اند، اما هسته نرم آن، روایت «ایستادگی در برابر نظم تحمیلی» است. این روایت چنان قدرتمند از کار درآمده که امروز در یمن، گروهی محاصره‌شده می‌تواند نبض تجارت دریایی میان آسیا و اروپا را در باب‌المندب به دست بگیرد و در لبنان، یک جنبش سیاسی-نظامی به مهم‌ترین عامل بازدارنده در برابر ماشین جنگی اسرائیل بدل شود. اینها همه سایه‌های یک فکرند که از مرزهای جغرافیایی ایران فراتر رفته و به یک ارتش ایدئولوژیک فراملی تبدیل شده‌اند. اما وسوسه خیال‌پردازی را باید با تیغ واقعیت مهار کرد. از منظر علم روابط بین‌الملل، این پدیده اگرچه یک موفقیت خیره‌کننده در مهندسی قدرت نرم است، اما واجد تعریف کلاسیک «ابرقدرت» نیست. ابرقدرت باید بتواند «نظم» مورد نظر خود را در مقیاس سیاره‌ای دیکته کند. ایران اما به جای دیکته کردن، در حال «ممانعت» کردن است. اقتصاد ۰.۴ درصدی ایران در برابر غول ۲۷ تریلیون دلاری آمریکا، یا فقدان توان لجستیکی برای لشکرکشی به اقیانوس آرام، سقف شیشه‌ای این پروژه فکری است. این حقیقت را باید پذیرفت که قدرت ایدئولوژیک، هنوز نتوانسته است شکم‌ها را سیر کند و جاده بسازد. ویروس، اگرچه فیل را فلج می‌کند، اما نمی‌تواند جای فیل بنشیند و بار ببرد. ایران یک ابرقدرت به معنای سنتی نیست؛ ایران یک «ضدابرقدرت» است؛ موجودیتی که تعریف‌نامه قدرت جهانی را باطل اعلام کرده است. راز ماندگاری و نفوذ این مدل جدید را باید در «ارزان بودن ایده» جستجو کرد. حفظ یک پایگاه نظامی در خلیج فارس برای آمریکا سالانه میلیاردها دلار آب می‌خورد، اما حفظ یک سنگر ایدئولوژیک در ذهن جوانان محور مقاومت، تنها به یک روایت صادقانه و یک رسانه کوچک نیاز دارد. این نبرد، نبرد اژدر و ناو نیست؛ نبرد سیگنال و نویز است. وقتی انصارالله یمن با یک دوربین کوچک، تصویر توقیف یک کشتی تجاری غول‌پیکر را به جهان مخابره می‌کند، عملاً هیمنه تمدنی غرب را به سخره می‌گیرد. اینجاست که موازنه وحشت وارونه می‌شود؛ آمریکا برای حفظ آبروی خود ناچار است ناوهای چند میلیارد دلاری‌اش را برای شکار پهپادهای چند هزار دلاری به دریا بفرستد. این یعنی پیروزی «فکر» بر «فناوری»، بی‌آنکه فناوری نادیده گرفته شود. در پایان باید گفت آنچه ما شاهدش هستیم، تولد یک ابرقدرت جدید نیست؛ بلکه تولد یک گونه جدید از قدرت است که نامش را می‌توان «قدرت سیال تمدنی» گذاشت. این قدرت بر خلاف هژمونی آمریکایی که بر پایه ادغام در بازار جهانی استوار است، بر پایه هویت و تمایز بنا شده است. این جریان، در لحظه اکنون نمی‌تواند جهان را «اداره» کند، اما ثابت کرده است که می‌تواند مانع از «اداره شدن» جهان توسط دیگری شود. در قرنی که روایت‌ها به اندازه موشک‌ها کشنده شده‌اند، ایران آموخته است که چگونه با کمترین هزینه سخت، بیشترین اخلال را در معادلات نرم دشمن ایجاد کند. این پدیده شاید نتواند برج‌های تجارت جهانی را در منهتن بنا کند، اما قطعاً می‌تواند کاری کند که ساکنان آن برج‌ها، دیگر خواب راحت نداشته باشند. و این، خود تعریف تازه‌ای از ابرقدرتی در عصر پساآمریکایی است. 🖋️سیدمجتبی نعیمی ۳ اردیبهشت ۱۴۰۵ 🇮🇷اندیشه ورز اندیشکده ارگ https://eitaa.com/ARG_Thinktank

🔷برگزاری اولین نشست رویداد گفتگو محور #سره ✅اندیشکده رصد راهبردی گیلان / ارگ در راستای شکل گیری فضای گفتگو و تضارب آراء منطقی درباره مهمترین موضوعات کشور ، سلسله گفتگوهای سره را طراحی نموده است . ◀️اولین نشست با حضور ارائه دهندگان که هر یک نماینده یک رویکرد بودند و علاقمندان در تالار مرکزی شهر #رشت در عصر روز دوشنبه ۳۱ فروردین با موضوع « خیابان چرا نگران است ؟ »برگزار گردید که گزارش کامل آن بزودی منتشر خواهد شد. ❎در این راستا ، قسمت دیگر این مجموعه دوشنبه ۷ اردیبهشت برگزار می گردد ‌ 🇮🇷اندیشکده ارگ https://eitaa.com/ARG_Thinktank

از رصد اخبار، مواضع دشمن و تحلیل‌ها در چند روز اخیر در می‌یابیم که: ۱. آمریکا شکست خورده اما جریان صهیونیسم صحنه را رها نمی‌کند و در تلاش است تا ترامپ و آمریکا را برای یک «قمار» دیگر به جنگ مجدد بکشاند. جنگ مجدد ترکیبی و شامل ابعاد نظامی، شناختی، سیاسی و اقتصادی محدود یا حتی گسترده (به صورت نوسانی) خواهد بود؛ احتمالاً با تلاش برای چند شوک بزرگ در روزهای پیش‌رو که به امید خدا ناکام خواهد ماند. ۲. راهبرد الغای اختلاف سیاسی در داخل، ناکارآمد نشان دادن رهبری ایران و ناتوانی دولت محترم در اداره کشور در دستور کار جدی قرار دارد. ۳. محاصره دریایی برخلاف پروپاگاندا دشمن تا به امروز ناکارآمد بوده و جریان ترانزیت برقرار است. تنگه هرمز نیز همچنان تحت تسلط مقتدرانه نیروهای مسلح ایران قرار دارد. ۴. بنظر هرگونه امکان توافق واقعی و سودمند برای دوطرف در شرایط فعلی بی‌معناست. ایران و آمریکا تا رسیدن به یک بازنده نهایی و حفظ یا دگرگونی اساسی «نظم امنیتی» فعلی در منطقه خلیج‌ فارس به جنگ خود ادامه خواهند داد. ۵. هرگونه دعوای داخلی که در آن «اولویت» تخریب رقیب سیاسی باشد مساوی است با ضریب دادن به توان عملیاتی دشمن در مقابل ایران‌. ۶. جریان محترم انقلابی در مطالبه منویات رهبری معظم انقلاب نباید ذره‌ای تعارف و تردید کند. متر و معیار روشن است و نباید از آن عقب‌تر و جلوتر حرکت نمود. فرزندان انقلاب را نباید از مطالبه صحیح در چارچوب رعایت تقوای سیاسی بازداشت. این جریان مورد علاقه و اعتماد رهبری شهید بودند. ۷. آنچه تا امروز باطل‌السحر تمامی نقشه‌های راهبردی دشمن است حفظ میدان و خیابان توسط جریان انقلابی و مردم عزیز ایران است. طبق برخی نظرسنجی‌های معتبر تا به امروز بیش از ۵۰ میلیون نفر از مردم ایران حداقل یکبار در این تجمعات شرکت و عده‌ی بیشتری نیز از آن حمایت نموده‌اند. در روزهای پیش‌رو، آینده انقلاب اسلامی بیش از پیش مرهون حضور مردم در خیابان و میدان خواهد بود. «حضور» مردم سوخت و نیروی محرکه تصمیمات رهبری معظم انقلاب در پیش‌برد این جنگ سرنوشت‌ ساز است. این مهم را باید بیش از گذشته حفظ و تقویت کرد. و من الله توفیق محمدحسین نیکزاد اندیشه ورز اندیشکده ارگ 🇮🇷اندیشکده ارگ https://eitaa.com/ARG_Thinktank