سفربه‌خیرگل‌من ، که‌می‌روی‌باباد زدیده‌می‌روی‌امانمی‌روی‌ازیاد .

چه غریب ماندی ای دل نه غمی، نه غمگساری نه به انتظار یاری نه ز یار، انتظاری...

گاهی‌خیال‌میکنم‌ازمن‌بریده‌ای ، بهترزِمن‌برایِ‌دلت‌برگزیده‌ای . . ازخودسوال‌میکنم‌آیاچه‌کرده‌ام ؟ درفکرفرومیروم‌ازمن‌چه‌دیده‌ای ؟ فرصت‌نمی‌دهی‌که‌کمی‌درددل‌کنم ' گویاازاین‌نمونه‌مکررشنیده‌ای (: ازمن‌عبورمیکنی‌ودم‌نمیـزنی تنهادلم‌خوش‌است‌که‌شایدندیده‌ای ! یك‌روزمی‌رسدکه‌درآغوش‌گیرمت ` هرگزبعیدنیست‌خداراچه‌دیده‌ای ؟ :)

عیْــدُکُــم مَبــروك💚

اونجایی که "امیر خسرو دهلوی" میگه: روزی که ذره ذره شود استخوان من باشد هنوز در دل تنگم ، هوای تو

دیوانه‌نبودم‌که‌دل‌ازخلق‌‌بریدم یک‌عمرنفهمیدکسی‌حرف‌دلم‌را!

سکوتِ‌اهل‌غم‌را‌ترجمانی‌نیست‌غیر‌از‌اشک معانی‌هم‌نمی‌گنجند‌در‌ظرفِ‌بیان‌گاهی #علی‌مقیمی

شوق می‌گوید که آسان نیست بی او زیستن صبر می‌گوید که باکی نیست گو دشوار باش

تا شکستی همه جایِ تن ِ من تیر کشید تو بگو پشت و پناهم کمرم را چه کنم؟

چگونه میشود به شاخهٔ شکسته فهماند که باد ؛ عذرخواهی کرده است!؟ #محمود_درویش

سالها بعد که مشتی خاك از سرزمینت شده ای ؛ باران که میزند بویی به مشام خواهد رسید.. کاش بوی عشق و امید بلند شود نه ترس و ذلت!