آبي تر از آنم كه بي رنگ بميرم از شيشه نبودم كه با سنگ بميرم من آمده بودم كه تا مرز ِ رسيدن همراه تو فرسنگ به فرسنگ بميرم تقصير كسي نيست كه اين گونه غريبم شايد خدا خواست كه دلتنگ بميرم

گفتا شیخا من آنچه گفتی هستم آیا تو چنان که مینمایی هستی ؟

چه قشنگ میگه صائب تبریزی: جان چه می‌دانست از دنیا چه‌ ها خواهد کشید...

آنجا که دلت آرام گرفت ، مقصد است 🌱 #عطار

"نادر ابراهیمی" یه جا تو کتابش خیلی قشنگ می‌گفت : ± غم هرگز عقب نمی‌نشیند ؛ مگر آن که به عقب برانی اش ! آرام نمی‌گیرد ؛ مگر آن که بی‌رحمانه سرکوبش کنی عزیز من ! من ، محتاج آن لحظه های دلنشین لبخندم ، لبخندی در قلب ؛علیرغم همه چیز ..!

اونجایی که جناب اهلی شیرازی میگه :

ماییم و نیم جانی ؛ آنم به لب رسیده :)!

روزی تو خواهی آمد از کوچه های باران تا از دلم بشویی غمهای روزگاران

همه عیب خلق دیدن نه مروت است و مردی نگهی به خویشتن کن که تو هم گناه داری :)

" وَ بِكَ أَستَجیرُ مِنَ تَواتُرِ الأَحزان "

و پناه بر تو از حزن های پی در پی ...!

تو کتاب " نون " نوشته محمود دولت آبادی ؛ این تیکه از کتابش میگه : درون مرا هیچ کس نمی‌تواند ببیند ، حتی نزدیک ترین کسان من ! تازه چه می‌توانند بکنند ؟ در نهایت احساس همدردی :)

دیدگانم همچو دالانهای تار گونه هایم همچو مرمرهای سرد ناگهان خوابی مرا خواهد ربود من تهی خواهم شد از فریاد درد #فروغ‌فرخزاد🌱