گاه گاهى با خودم نامهربانى ميكنم با خودم لج مى كنم با غم تبانى ميكنم

مى نشينم چاى مى نوشم كنار پنجره بى كسى هاى خودم را ديدبانى مى كنم

اب مى ريزم به روى خاك گلدان هاى خشك آب پاش خانه را دارم روانى مى كنم

چشم مى دوزم به دستانى كه در دست تو بود خاطرات رفته ام را بازخوانى مى كنم

بى نشانى رفتى و دلتنگ ماندم چاره چيست نامه ها را مى نويسم بايگانى مى كنم

آه حالا كه خودت اينجا كنارم نيستى در كنار عكس تو شيرين زبانى ميكنم

- سیدتقی‌ سیدی

غمی که این شعر داشت ")

شیطونه داره تو گوشم میخونه گله‌ی اون کسایی که نصفه شبی نگرانت میکنن و به خانم معصومه بکن 🥲👩🏻‍🦯

اثرِ زهر به کلِ بدنت معلوم است شدتِ دردِ تو و ضعفِ تنت معلوم است گاه غش می‌کنی و گاه به خود می‌پیچی خوب اوضاعِ تو با سوختنت معلوم است حرفِ خود را به تکانْ دادنِ سر می‌گویی حالت از گریه و طرزِ سخنت معلوم است سعی داری که نبیند پسرت؛ اما حیف باز خاکی شدنِ پیرهنت معلوم است کاسه نزدیکِ لبت می‌شود و می‌اُفتد باهمین زاویه زخمِ دهنت معلوم است - سید پوریا هاشمی

بچه‌ها در شرایط سخت از حرفای انگیزشی‌ای که تو اینستا میبینی یهو ۱۴ ساعت سفت و سخت درس میخونه بعد یک‌هفته عشق و حال میکنی ، میزنن 😂🔬

گاهی مرا نگاه کنی،رد شوی بس است آنان که بی‌کس اند،به یک در زدن خوش اند .‌‌ .