بزار هرکی هرچی میخواد بگه، تو امام‌حسین بچگیمی :)

مادر ..

ما اصالتا ترک هستیم. موقع ولادتمان، بعد از اذان و اقامه، اسم عباس را در گوشمان میخوانند. بچه‌هایمان که به دنیا می‌آیند، فامیل جمع می‌شوند و برای تبریک، میگویند «ابالفضل نوکری اولسون» الهی که نوکر ابالفضل باشه. وقتی کسی از ما پسردار می‌شود تا وقتی هنوز اسمی برایش انتخاب نشده، ابالفضل صدایش می‌کنیم.ما اصالتا ترک هستیم. خب خیلی‌هایمان در وطن، فارسی صحبت میکنیم؛ در حرم عباس اما ترکی، زبان رسمی است. ما در حرم عباس جز به لغت ترکی مکالمه نمی‌کنیم؛ حتی با خود او! ما اصالتا ترک هستیم. وقتی از آدم و عالم می‌بُریم و کاری از کسی برنمی‌آید، وقتی سختی‌ها و مصائب به اوج خود می‌رسد، وقتی مریض‌مان بدحال می‌شود، وقتی بحث آبرویمان وسط می‌آید، به «ابالفضلین توشَن گولّارینا» متوسل میشویم؛ گره‌ها باز می‌شود؛ گویی که از اول گره‌ای نبوده! ما اصالتا ترک هستیم. دیگران اگر فقط در حکایت‌ها و منبرها و کلیپ‌ها شنیده‌اند، ما به چشم خود دیده‌ایم که بعضی محتضرهایمان در لحظات آخر می‌گویند «دارم با آقام ابالفضل میرم». ما دیده‌ایم که بغض نُه روزه‌ی پدرهایمان بالاخره شب تاسوعا می‌ترکد. مادرهایمان، قامت بلند پسرهایشان را که می‌بینند، به خوش‌قامتِ ام‌البنین می‌سپارندش. ما پشت در پشت و نسل در نسل، عشق ابالفضل را از پدربزرگ‌هایمان به ارث می‌بریم. ما اصالتا ترک هستیم. همگی، زندگی‌هایمان را به عباس تکیه داده‌ایم. آنطور که حسین. ما شب نهم بی‌تکیه‌گاه می‌شویم. شب نهم خیلی بیچاره‌ایم. شب نهم را یک‌طور ویژه‌ای به ترک‌ها تسلیت بگویید. «مهدی مولایی»

ما اصالتا ترک هستیم. « اصالت‌ترک، ابالفضل نوکری اولسون »

اصل ِدارایی عباس ادب است .. ادب به آدم عقل میدهد. آدم که عاقل باشد امام معصوم می‌آید میگوید: « عباس تا تو را دارم غم ندارم.» • @Irana_Radio | رادیو ایرانا •

آی‌مردم، قصه‌ی محرمم داره به‌سر میرسه‌ها ..

هرسال که به آخرای محرم نزدیک میشم دوباره این حقیقت برام پررنگ‌تر میشه که دنیا ارزش زندگی کردن بدون حسین و آل‌حسین نداره، کاش میشد شب حضرت‌رقیه مرد، کاش میشد شب حضرت‌علی‌اکبر مرد، کاش میشد تو محرم، میون همین روضه‌ها و سینه‌زنیا جون داد اباعبدالله ((((:

با اینکه غم داشتیم صاحب علم داشتیم، عمومونُ کشتن همینو کم داشتیم ..

دارم میمیرما نگی نگفتم ابالفضل ..

حاج‌آقا میگه عراقیا که ناامید میشن، همه که جوابشون میکنن و دیگه راهی ندارن میرن میشینن تو حرم حضرت عباس میگن: « اَنتَ‌العباس، تو عباسی »