_

بسم رب طلعة النور..!

برای سلامتی مولا صاحب الزمان خشنودی قلب نازنینشون و برای شادی روح شهدای اخیر صلواتی عنایت بفرمایید..

عذر خواهی میکنم از بابت تاخیر در برگزاری محفل . موضوع اولین محفل : گناه ؟!

اصلا چرا انسان گناه می‌کنه ؟! چی میشه که به گناه کشیده میشیم ؟! چرا ترک گناه سخته ؟!

خداوند در حین آفریدن و خلق بشر می‌فرمایید: فتبارک الله احسن الخالقین! خداوند به خودش آفرین میگه که بشر رو خلق کرده و انسان رو اشرف مخلوقات می‌نامه با این حساب چرا اشرف مخلوقات جهان که فرشتگان بر او سجده میکنن منجر به گناه میشه ؟!

شیطان دشمن قسم خورده انسانه و در آیه ۱۶ و ۱۷ سوره اعراف آمده : بسم الله الرحمن الرحیم. قَالَ فَبِمَا أَغْوَيْتَنِي لَأَقْعُدَنَّ لَهُمْ صِرَاطَكَ الْمُسْتَقِيمَ * ثُمَّ لَآتِيَنَّهُم مِّن بَيْنِ أَيْدِيهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ وَعَنْ أَيْمَانِهِمْ وَعَن شَمَائِلِهِمْ ۖ وَلَا تَجِدُ أَكْثَرَهُمْ شَاكِرِينَ» (ابلیس) گفت: «به سبب اینکه مرا گمراه ساختی (و از درگاهت رانده شدی)، من هم (سوگند یاد می‌کنم که) قطعاً بر سر راه مستقیم تو (که راه هدایت است) کمین می‌کنم. سپس از پیش رو و از پشت سر، و از سمت راست و از سمت چپ (نیز) به سراغشان می‌آیم؛ و بیشتر آنان را شکرگزار (نعمت‌هایت) نخواهی یافت.

پیامبر اکرم(ص) می‌فرماید : خداوند عزوجل هنگامی که اراده فرمود خلقت آدم را، ملائکه را شاهد گرفت و به ابلیس (که از جن بود) امر کرد سجده بر آدم کند، ابلیس خود را برتر از او دید و تکبر ورزید و گفت: «أَنَا خَیْرٌ مِّنْهُ خَلَقْتَنِی مِن نَّارٍ وَخَلَقْتَهُ مِن طِینٍ» (اعراف: ۱۲) «من از او بهترم، مرا از آتش آفریدی و او را از گل.

از اون روز به بعد که ابلیس از بهشت رانده شد و قسم خورد تا روز قیامت به گمراه کردن انسان بپردازه همواره با لشکرش به صورت های متفاوتی به سمت انسان میاد .

گاهی از به گناه انداختن گوش ، چشم ، زبان ، افکار و ... انسان . و گاهی هم از طریق درون انسان و هوا و هوس و نفس اماره !

وجود انسان دارای نفسی به نام نفس اماره هستش که همواره انسان رو به بدی ، گناه ، حرام و لذت های زودگذر و ناپایدار دعوت می‌کنه و از میل های سرکش درون انسانه . و اگر که انسان موفق بر تسلط بر این نفس و مقابله با اون نشه قدم در مسیر گناه برمیداره و منجر به گناهان انسان میشه .

خداوند متعال در قرآن کریم می‌فرماید: «إِنَّ النَّفْسَ لَأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ إِلَّا مَا رَحِمَ رَبِّی» (یوسف: ۵۳) «به راستی که نفس (اغلب) به بدی فرمان می‌دهد، مگر کسی را که پروردگارم رحم کرده باشد!