•~~•

فرق تنها بودن و احساس تنهایی کردن در این بود... تنهایی، ینی اینکه تو کسی رو نداشته باشی که کنارت باشه. اما احساس تنهایی کردن متفاوته، تو آدمای زیادی رو کنار خودت داری، اما هیچ کدوم از اون آدما به وجودت اهمیت نمیدن و براشون مهم نیستی.. اونجاست که حتی با اینکه تنها نیستی، احساس تنهایی میکنی؛

انسان به هنگام عجله و هیجان چیز هایی را از دست میدهد که با آرامش و درنگ میتواند تمامی آن ها را ببیند. «روزی که زندگی کردن آموختم»

-

ما موجودات کاملی هستیم و طبیعت یادمون میده که این رو عمیقا حس کنیم درحالی که جامعه باعث فقدانش میشه. جامعه میدونه چجوری این حس رو در ما اینجاد کنه که برای خوشبخت بودن یه چیزی کم داری. راضی بودن از چیزی که هستیم رو برامون قدغن میکنه. دائما مارو وادار میکنه که باور کنیم ناقصیم. «روزی که زندگی کردن آموختم»

•~~•

دیشب، به دیدن ستاره های دنباله دار رفتم.. باهاشون صحبت کردم و ازشون خواستم تا وسط راهشون، بهت سر بزنن و پیغام منو بهت برسونن.. حرفای منو باور نکردی، اما ستاره های دنباله دار حقیقت هارو رو بهت میگن! پس باورشون کن. همون اندازه ای که باورم نکردی.

•~~•

And all of the lights will lead Into the night with me And I know these scars will bleed But both of our hearts believe All of these stars will guide us home I can hear your heart on the radio beat امشب تمام ستاره ها راهنمای من خواهند بود.. و من میدونم که زخم های قلبمون درمانی نداره. قلب های ما باور دارند، که تمام ستاره ها راه خونه رو به ما نشون میدن.. و من میتونم صدای ضربان قلبت رو، از توی رادیو بشنوم..