باورم نمیشه وقتی هنوز رد سوختگی ها کف خیابون میدان علیخانی اصفهان هست بعضی ها بازم فراخوان میدن به اعتراض برای اون دوتا اعدامی.

می‌خواستم برات نامه بنویسم اما فهمیدم بهترین حرف ها درپس نقاشی ها نهفتن!

هیچ جمله‌ای دروصف حالِ جاموندم وجود نداره. هیچ کدوم از کلمات کنار هم نمیتونن میزان زجه‌ی درونیمو پوشش بدن.

یه سری عکس از جنایت های دی ماه دیدم که قبلا ندیده بودم. زندگیم سیاه شده

#نه‌به‌اعدام!

همسرجوون یکی از شهدا ۷ ماهه باردار بوده دلشوره میوفته به جونش شروع میکنه زنگ زدن به شوهرش بعد از یه مدت گوشی رو جواب میدن و پشت تلفن به زن‌باردار میگن داریم شوهرتو میکشیم و تیکه‌تیکش میکنیم :))))))) و فرزند شهیدی که ۷ ماهه شب شهادت پدرش از فشار و شوکی که به مادرش وارد شده بود بدنیا میاد... یه بچه‌ی چند روزه چرا باید توی تشییع پدر جوونش شرکت کنه؟

-نه یکیشون یه دستش معلول بوده!.

زمین تست کنترل کیفیت تولید انسانه خیلی خودکار انسان‌ایی که از نظر روحی، جسمی، معنوی ضعیفن حذف میشن و خیلی خنده‌دار میشه لحظه‌هایی که دنبال آسایش میگردم. آسایش وسط تست؟ جوک نگو دختر. اونچیزی که میتونی دنبالش باشی نهایتا آرامش و شاد بودنه و این دو سوای از آسایش رخ میدن و وابسته به توعن نه متغیرهای‌وابسته‌به‌غیر.

یکی از هزاران دلیلی که بین من و آهنگا فاصله انداخت اینه آدم حتی بعد از شادتریناشونم غمگین میشه. فرقی نمیکنه ریتم و متنشون چی باشه...

من حتی توی پست گذاشتن‌هم کمالگرا عمل میکنم بارها چیزایی مینویسم ولی نهایتا نمیفرستم چون حس میکنم کافی نیست یا وقتش نیست.

شمام حس میکنین برای ادامه دادن به این زندگی زیادی کوچیک و ناتوانین؟