یه وقتایی فکر میکنم تنهاترینم
میون اون جمع ، یه آدم تنهایی که خیلی با همه گرم نیست ، و کسی ازش چیزی نمیدونه
شایدم حوصلشو ندارن ، یا بنظرشون من ادم پرپیچ و مفهومی ای نیستم
درصورتی که افکار خودم هم گره خوردس و ساده نیست یقینا
ولی تنهاییمو ضعف نمیبینم ، وقتی تو ماشین همه دارن حرف میزنن و من عقب تنها نشستم ، سکوت قدرتمندی رو دارم حس میکنم
امسال فهمیدم سکوت و تنهایی ضعف نیست ؛ بلکه یک نوع قدرته
شاید سخت بود طی کردنش یه نفره ، ولی تنهایی خیلی چیزارو بهم یاد داد
انقدر پخته شدم ، انقدر نترس شدم که واسم مهم نباشه رفتن هرادمی که دنبال بهونه بود بره
انقدر پخته شدم که به هر تیکه و تمسخر تو واکنش خاصی نشون ندم ،چون واقعیت هارو خودم میدونم و با حرف تو چیزی عوض نمیشه
دیگه تشویق یا تمسخر بقیه خیلی قرار نیست روم تاثیر بذاره ، البته که سعی میکنم چیزای مثبتو بگیرم و منفیاشو بندازم اشغالی
ولی یه ارامش درونی وجود داره ، نسبت به خودم و درون خودم
#ذهن_نوشته🌌