ورع یعنی اینکه شما اگه همون پرتگاه رو در نظر بگیری، اگه تا لبه پرتگاه بری ، و حواست باشه که نیفتی پایین، گفتیم میشه تقوا.

اما آدمی که اهل ورع هست، اصلا نزدیک اون پرتگاه نمیشه که بخواد بیفته پایین ..!

این شد تعریف ما از ورع🙂

حالا یه مصداق هم براش بگیم ...

گوش کنید ..!

خدا استاد ما رو حفظ کنه یه مثالی فرمودن که فی الحال، در زمان ما، خیلی مبتلا به هست!

درمورد روابط با نامحرم

در دین اسلام، صحبت کردن با نامحرم، اشکالی نداره. در دین اسلام، بگو و بخند کردن با نامحرم، اشکالی نداره. در دین اسلام ، نگاه کردن به نامحرم هم اشکالی نداره!

اما چه زمانی اشکال پیش میاد؟

اونجایی که این روابط، این بگو و بخند ها این نگاه ها، منجر به مفسده بشن. دیگه باز نمیکنم خودتون متوجه میشید.

حالا، بخوایم این مصداق رو روی تعریفی که کردیم، تطبیق بدیم چی میشه؟

آدمی که اهل تقوا هست، ممکنه با نامحرم بگو بخند کنه، اما حواسش هست که مفسده ای پیش نیاد.