مثلا بنده یه نمازی میخونم، خودم از این نمازی که خوندم، خیلی خوشم میاد. خیلی باهاش حال کردم. فکر میکنم که چخبره! الان این نماز من داره توی عرش میچرخه و چقدر بالا رفته!

به عبارت دیگه، خودپسندی، خودخواهی یه همچین مضمونی.

اما تفاوت عُجب با تکبر چیه؟

عُجب، بُعد فردی داره. یه فرد ناظر به خودش دچار خطا میشه.

اما تکبر، بُعد اجتماعی داره. ناظر به فرد یا افراد دیگه ای هست.

مثلا من که مدرک تحصیلی‌م فوق لیسانس هست. یه بنده خدای دیگه، مدرک لیسانس داره.

حالا توی اداره ای که ما مشغول کار هستیم، اون فردی که لیسانس داره، بشه مسؤل من. بشه مدیر من. بشه بالا دستیِ من.

من چه حالی میشم؟! طبیعتا بهم برمیخوره. که یعنی چی؟!

چرا من که مدرکم بالاتره ، چرا من که کارم درست ترِ ، چرا من نشم مدیر ؟!

شروع میکنیم به اعتراض . که آقا این چ وضعشه!

این نفسِ. این همون موجودیهِ که مولای ما امیرالمؤمنین میفرمودند، دشمن ترین دشمن تو، همون نفسی هست که درون توئه!

حالا راهکار چیه؟ راه حل چیه؟