﷽ فَلَمْ تَقْتُلُوهُمْ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ قَتَلَهُمْ ۚ وَمَا رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ رَمَىٰ ۚ وَلِيُبْلِيَ الْمُؤْمِنِينَ مِنْهُ بَلَاءً حَسَنًا ۚ إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ (انفال ۱۷)
[به کشتن دشمنان بر خود مبالید] شما آنان را نکشتید، بلکه خدا آنان را کشت. [ای پیامبر!] هنگامی که به سوی دشمنان تیر پرتاب کردی، تو پرتاب نکردی، بلکه خدا پرتاب کرد [تا آنان را هلاک کند] و مؤمنان را از سوی خود به آزمایشی نیکو بیازماید؛ زیرا خدا شنوا و داناست.
تو را هرقدر
عطر یاس و ابریشم بغل کرده
مرا صدها برابر
حسرت و ماتم بغل کرده!
زمستان می رسد،
گلدانِ خالی حسرتش این است
چرا این شاخه گل
مهمانِ خود را کم بغل کرده؟!
دلیلِ چاکِ پشتِ پیرهن
شاید همین باشد؛
زلیخا یوسفش را دیده و
محکم بغل کرده :)))
چنان بر روی صورت
ریختی موی پریشان را،
که گویی ماه را،
یک هاله مبهم بغل کرده .
لبت را میمکی با شیطنت
انگار در باران
تمشکی سرخ را
نمناکیِ شبنم بغل کرده (:
چه ذوقی میکند انگشترم
هر بار می بیند؛
عقیقی که بر آن نامِ تو را
کندم بغل کرده!