اگر هزار بار کشته شوم؛ دوباره زنده شوم و خاکسترم را به باد بسپارند، صدای مرا در باد خواهی شنید که نام تو را به زبان می‌آورد حسین!

اول شعور حسینی، بعد شور حسینی ‌. بساط ِمحرم آموزه‌است، نه موزه .

از خنده‌ی ترحمِ مردم که بُگذریم ؛ با من کسی به غیرِ غمت مهربان نبود

زخم قلب پدر از جسم پسر بدتر بود ؛

کجایید ای شهیدان خدایی...

رحم به چشمای ترم ای اذانگوی حرم !

چقدر محرم امسال عجیب شده است ! سردار زدن ، فرمانده زدن ، علمدار شهید کردن ، کودک شیرخوار شهید کردن ، بانو ایرانی در وسط معرکه ایستاد و خطبه حیدری خواند ، پیشنهاد امان‌نامه در مقابل دست کشیدن از ولی خدا فرستادن ! صحنه روشن است ، یزید همان یزید است و ولی همان ولی . و تو بنگر که در کجای تاریخ ایستاده‌ای... اللهم عجل لوليك الفرج