وقتی عباس (ع) به خاک افتاد؛
آسمان ندا داد:
‹وَسَقَطَ القَمَرُ على الارض›
و ماه بر زمین افتاد...
یا کاشفَ الکربِ عن وجهِ الحسین اِكْشِفْ كَرْبى بِحَقِ اَخْیكَ الْحُسَینِ"
به معنای "ای برطرف کننده غم از چهره حسین، به حق برادرت حسین، غم و اندوه مرا برطرف کن" است.