امام هادی(ع) : حسابرسی‌ها آنچه را که به ذهنت خطور نمی‌کند ، به تو نشان خواهد داد . [بحارالانوار ج۷۸ ص۳۷۰]

به سویت آمده‌ام با دو همسفر در راه دل شکسته یکی ، جانِ بی‌قرار یکی

حاج علی عظمایی عزیز و مقتدر کلیددار جدید تنگه هرمز! که حتی کوسه های خلیج فارس رو هم به اسم میشناسه:)) و به جغرافیای سانت به سانت و سنگ به سنگِ تنگه هرمز و جزایر بیشتر از هرکسی مسلطه. جنگ در خلیج فارس فقط یک برنده داره برنده هم کسی نیست جز صاحبان بومی خلیج فارس. تو محله علی عظمایی تنها چیز آمریکایی تابوت ها و جنازه سرباز هاشونه! ولاغیر.

شهید تنگسیری: هرچه داریم از خداست اگر لحظه‌ای احساس کنیم موفقیت‌ها به‌خاطر افراد است، یعنی شکست خورده‌ایم...!

ما به آغوش تو یکباره چه محتاج شدیم...

در نماز شب، دعای دست او بودیم ما با خدا از درد و داغ ما تکلم کرد و رفت

من پای این سفره غذا را دوست دارم من عاشقم لطف رضا را دوست دارم...

آدم های مذهبی و مقید را دوست دارم؛ زمان و مکان را یک عنصر زنده می‌دانند و با آنها روابطی دارند. برایشان فرق می‌کند که الان در ماه رجب، رمضان و یا محرم هستیم.. یا برایشان فرق میکند که الان کدام روز از ماه است..! اول ماه یا آخر ماه؛ جمعه‌ای که باید دعای سمات بخوانند یا روزی دیگر.. موقعیت و مکان هم برایشان همینطور است.. برای مثال مادر بزرگم، شمال و جنوب و شرق و غربش را با رو به قبله و پشت به قبله و روبه امام رضا و پشت به امام رضا می‌شناسد.. فرق مسجد و خانه و حرم و صحن را می‌داند.. زمان و مکان برایش زنده است.(: آن قدر زنده که می‌تواند خدا را به حق این ساعتِ عزیز یا به حق این ماهِ عزیز یا این مکانِ عزیز، قسم بدهد.. قشنگ است! دنیایی سراسر معنی.. دنیایشان بی جان و یک رنگ و جامد نیست! زندگی کردن در دنیایی که پر از نشانه و راز است گویا برایشان خیلی کیف دارد. حداقلش اینکه هیجان انگیز تر از نفس کشیدن در یک دنیای صامتِ بی‌جان و رنگ است..