سلام و عرض ادب و احترام من همیشه از عادی شدن می ترسیدم؛عادی شدن گناه در چشم مردم،عادی شدن بی حیایی،عادی شدن بی حجابی و سکوت عده ای.... از عادی شدن روضه ها برای خودم خیلی می ترسیدم...مدتی بود روضه ها برای من عادی شده بودند...😔شاید چون زیاد تکرار شده بودند... از وقتی نیو فولدر ها را شنیدم مخاطب تمام پادکست ها خودمم... من وسط استادیوم بودم و هفتاد و چهار هزار چاقوی ضامن دار به سمتم پرتاب شد....سگ پیس هار روی بدن من پرید...من سیب گلویم را اولین بار بود که فشار دادم و حس کردم قراره بریده بشه... من از دنیای تکرار و عادی شدن پرت شدم وسط وسط روضه....جایی که خودم بودم و گودال....😔 البته من کجا و امام کجا...؟؟.؟ اما این طور روضه که مخاطب خاص اش خود منم خیلی دردناک بود... اولین بار بود که روضه ها برای من درد داشت😭 حالا می فهمم که گفته اند ((خیلی حسین(ع)زحمت ما را کشیده است))یعنی چه... بسیار ممنون و سپاسگذارم که نگذاشتید روضه برای من عادی شود... خیلی زحمت کشیدید،اجر شما با ارباب آقا جانم امام حسین علیه السلام 🙏🌹