علی‌الاصول شما دهان ببندید که همین مقدار آبرویی که صدقه سر آقا اباعبدالله دارید را به باد ندهید ، داغی که از طرف مسلمین منافق و دوست داران بی بصیرت اهل بیت بر پیکره‌ی اسلام نشست کجا و خطر کفار کجا .

فرق تو با کسی مثل قیاسی چیه؟ کجا بودی اوایل و اواسط جنگ؟ کجا بودی وقت تشییع گل های پرپر میناب؟! اصلا از داغی که به دل مردم ایران نشست خبر داری؟ به یقین رسیدم که حسینی بودن نه به مداحی و گریه کردن به یشانِ و نه به روضه گردونیشون چرا که اولین گریه کن حسینـ-ع- قاتل امام شمر بودو اولین کسی که برای آقا روضه گرفت یزید ، حیف کلمه مادح و گریه کن پشت اسم بعضی جاهلان .

و به قول امام موسی صدر : «در هیئتی که دغدغه مبارزه با اسرائیل نباشد، شِمر هم سینه می زند !» .

_

و چه جان سخت بودیم؛ مارا به سخت جانی خود این گمان نبود .

عقده‌ی دل باز میکنیم با شب نهم و روز تاسوعا!! عقده ۱۰ اسفند ، عقده روضه‌ی مجسم اون شب هلهله هاش ، اون سحرو خبری که صدای شکستن کمرمون تا عرش رفت .

_

امسال مختار و سفت و سخت تر از هر سال دیگه ببینید نه که واقعه تکرار شده باشه نه انگار خود اون روزاست که ما داریم میبینیم و چه جمله و حرکات آشنایی تو یه سری از سکانس ها دیده میشه .

به کارنامه زندگی شمر معاویه و برخی خوارج ، طلحه و زبیر که نگاه میکنیم میبینیم اولیات که هیچ تقریبا تمام شروط شهدا را داشتند در پای کلاس پیامبر زانو زدند دوش به دوش پیامبر شمشیر زدند جزو صحابه ایشان بودند و… اما معیار چیه؟ یکی دوستان عرض کردن فلانی توی فلان جنگ بوده اگه شهید شده بود الان همین شماها بهش می‌گفتید شهید اولا که اگر شهید شده بود ، همین اگر خودش حرف ها داره . ثانیا هر کشته ای شهید و هر مرگی شهادت نیست!! معیار ما برای سنجش کل عالم مشخص تر از مشخص است ؛ کارنامه درخشان(کار هایی که اسم بردند اون بنده خدا انجام داده) این آقا کنار کسی مثل طلحه هیچه و به قول معروف شنونده خود باید عاقل باشد .

_