ترند شدنِ چیزی که موردعلاقه ـم بوده و هست بیشتر شبیه یه کابوس میمونه.

میدونی، دیگه اون چیز نمیتونه فقط برای تو خاص باشه؛ حسش اینطوریه که انگار یه چیز خیلی خاص و مهم متعلق بهت، در معرض دسترسی قرار گرفته.. و نمیتونی جلوی دیده شدنشو بگیری. از چیزای مورد علاقه من دور بشید!.. دقیقاً همچین حسی.

لندن، خیابون بیکر، 221، سر قطع شده توی یخچال، فنجون چای با سرنگ، صدای محلول، شیمی، دانشنامه، خونه‌ی بهم ریخته، خیابون بارونی، کوکائین هفت درصد، لباس خواب بلند، وبلاگ جان، خانم هادسون، دیوار سوراخ شده، سوسک‌هاش خشک شده روی شومینه، ویولن، شرلوک، لعنت بهت شرلوک.

oh to be Sherlock or be with Sherlock?

و بازگشت من به سوی خیابان بیکر است، همیشه.

واقعاً to be with Sherlock خیلی طاقت فرسا و اعصاب خورد کنه، شرلوک آدمی به شدت ضدحال و اعصاب خورد کن، و همچنین یک‌دنده و زودرنجیه؛ ولی خب چه کنم؟ کاش می‌شد، شرلوک لعنت بهت شرلوک.

آره خلاصه، to be with Sherlock رو انتخاب میکنم.