‏آدم‌ها برای پناه بودن، بسیار ناامید کننده‌اند. -

بخش زیادی از روزمو دارم صرف ساختن آینده ای میکنم که حتی نمیدونم میتونم داشته باشمش یا نه. -

یکی باشه مثل عباس معروفی بهت بگه: تو انتخاب من نبودی سرنوشتم بودی تنها انگیزه ی ماندنم در این زندگی بی اعتبار. -

‏تنها غمی که دلم می‌خواد تحمل کنم، غم غربته:)))+ -

ازچشم‌من‌افتادی‌و‌برنقشِ‌زمینی پا‌می‌خوری‌،الحق‌که‌سزاوارِهمینی! -

*

اونجایی که از شدت عصبانیت شروع به خندیدن میکنی تا منفجر نشی همونجا با سلامت روانت خداحافظی کن ‌. -

‏رفته‌ رفته متوجه میشی که برای ادامه دادن، حذف کردن بعضی از آدما دیگه انتخاب نیست؛ بلکه از واجباته. -

‏واقعیتش دیگه دوست ندارم با آدم‌ هایی معاشرت کنم که همواره من رو در حالت دفاع قرار میدن؛ دفاع از عقایدم، دفاع از انتخاب‌هام، دفاع از احساساتم، دفاع از خودم و دفاع از حقوق و آرزوهام. -

يه تيكه از يه كتاب خوندم كه واقعا حالم رو خوب كرد، ميگفت : از رها كردن نترس ؛ هیچکس نميتواند چیزی كه مال توست را از تو بگیرد ؛ و تمام دنيا نميتوانند؛ چیزی كه مال تو نيست را حفظ كنند -

نمیدونم آدم درستی هستم یا نه؛ ولی اینو خوب میدونم جوری زندگی کردم که احتیاجی به نقاب نداشته باشم و همیشه خودم بودم! گاهی غمگینِ غمگین، گاهی شادِ شاد. گاهی در مسیر تکامل، گاهی در مسیر سقوط، گاهی موفق و بی نقص، گاهی پر از اشتباه و ناپخته! در نهایت همیشه با پذیرفتن درونی و ذهنیه این نکته که من کامل نیستم خودم بودم و هیچوقت تظاهر به چیزی که نیستم نکردم. -