تویی که انقدر مهربونی که شیعیان تو میترسن نکنه شمر و ببخشی ؛ پس محاله دلت بیاد منی که از بچگی تو روضه هات قد کشیدم ؛ تو آتیش گناهام بسوزم مگه نه ؟!

تو کشتی نجاتی حسین من!

مگه اهل بیت با اون همه رأفت ‌و مهربونی دلشون میاد شیعهٔ گنهکارشون تو آتیش پر پر بزنه و تماشا کنن مگه نه ؟!

دنیا منو از تو دورم کرده حسین..

تو هنوز حسین بچگیامی!

من عوض شدم . روضه همون روضه ست..

در شأن شما نیست که سائل از در خانهٔ شما ؛ دست خالی بره ..

من سائل توام ای سفینة النجاة! اومدم ازت دیدار تو رو بخوام! اومدم ازت کربلا بخوام ‌.

به خدا من کربلا بیام خوب میشم..

منو بیار تو آغوشت حسین .

بیار زیر قبه ت حسین

حسین من این عاشق ِگنهکارت دلش بغل میخواد