. نشد که مادر زیبای دخترت باشم! نشد که مال تو باشم ؛ که همسرت باشم . . اگر چه یک زن ام اما در عشق تو ؛ مَردم! نشد که سینه سپر کرده ؛ لشگرت باشم . . تمام حسرت من وقت گریه‌های عمیق : نشد بغل بگشایی و در برت باشم! نشد کنار تو باشم ؛ مراقبت باشم! نشد که دور و برت ؛ مثل مادرت باشم! اگر شکسته دو بالم ؛ فدای پروازت! نشد برای تو هم بال و هم پرت باشم . ضمیر مالکیت بعد نام تو ؛ رؤیاست . . نشد که هم‌نفسِ روز محشرت باشم . وطن ، برای من آغوش توست ؛ اما آه ! نشد برای تو مانند کشورت باشم . . تمام باور من ، سهم توست ! اما من ؛ نشد که قلب تو باشم ، که باورت باشم . منی که شهرهٔ شهرم به حُسنِ یوسف وار نشد ز فرط خجالت که دلبرت باشم . . نیاز نیست لزوماً که ماه باشم من ! برای بنده‌ که کافی‌ست اخترت باشم . . ! اگر چه عاشق صوتم شدند استادان ؛ نشد که حین تلاوت ، برابرت باشم . . و چشم من که به جز تو ، ندیده مردی را ! نشد که عشق نخستین و آخرت باشم . . کنار پهلوی تو ؛ بوی خون رسیده به من نشد که پیش تو باشم ؛ معطّرت باشم . . شنیده‌ام که تو بوسیده‌ای شهادت را ! نشد که در کفنت ؛ کنج پیکرت باشم . . سپردی آرزویم را به زیر سنگ لحد ؛ نشد علی بشوی تا که کوثرت باشم ! _ شاعر : اَلعَبْد ؛ _ به وقت ِ: ¹⁴⁰⁵/⁰⁴/⁰⁶ سروده شده در نیمه‌شبی که عطر عجیب خوشبویی به مشام می‌رسید ! #غزل [ کپی راضی نیستم ؛ فرهنگ حسنهٔ فوروارد ] _ اَلعَبْد ؛ .