*/تنها پادزهر این مرض کشنده، لبخندهای توست.

چشم تو یک نگاه به ما کرد در ازل ما را بس است تا به قیامت همان نگاه – فیاض لاهیجی

ء همهٔ ما انسان‌ها یك روزی به دوربین عکاسی نگاه می‌کنیم و لبخند می‌زنیم غافل از اینکه این آخرین عکس ماست.

*/یك بار دگر خانه‌ات آباد، بگو سیب.

– زیرا که رنج، داستان آن‌هایی نیست که رفته‌اند بلکه ماجرای آن‌هایی‌ست که مانده‌اند. و آخر داستان‌ها را همیشه کسانی می‌نویسند که مانده‌اند.

*/ای غم، تو برو گوشه کناری بنشین.

– ماجرا را که گفتم بغض انباشته ترکید. گاه کاری که روایت کردن ماجرا با آدم می‌کند خود ماجرا نمی‌کند.

به قول آسید مرتضی آوینی:

*/اینجا، دیار دلگیر هبوط آدم است.

_ تو اگر بیفتی، پرچم کربلا فرو می‌افتد و تو اگر بشکنی، پیام عاشورا می‌شکند. پس ایستاده بمان و کار را به انجام برسان که کربلا را استقامت تو معنا می‌کند و استواری توست که به عاشورا رنگ جاودانگی می‌زند.