*/ آخه من کجا برم؟! همه‌ جا جز اینجا، واسه من زندانه. :)

*/🦢 @Al_Naje

یجوری حملات ایران زیاد شده که فقط کافیه بنویسی: بسم‌الله‌القاصم‌الجبارین و بری… چون یکم بعدش موشک می‌زنیم همه فکر می‌کنن حتما به بچه‌های بالا وصلی به‌خاطر پیش‌بینیت.

من براش سحر امامی بودم ولی اون گاروگینگارد دوست داشت.

نگرانتم مسعود یه هفته‌س برقامون نرفته زنده‌ای برادر؟

این روزا که هوا گرمه حتما ضد آفتاب بزنید. کمتر بیرون برید آب زیاد بخورید و چرت نگید چون آدما نمی‌تونن هم گرما رو تحمل کنن هم شما رو. :)))))

برکت از چنل‌ها رفته.

ء ای حسین… دلم گرفته و روحم پژمرده! در میان طوفان حوادث که همچون پر کاه ما را به این طرف و آن طرف می‌کشاند مایوس و دردمند فقط بر حسب وظیفه به مبارزه ادامه می‌دهم و گاه‌گاهی آنقدر زیر فشار روحی کوفته می‌شوم که برای فرار از درد و غم دست به دامان شهادت می‌زنم تا از میان این گردآب وحشتناکی که همه را و انقلاب را فرو گرفته است لا اقل گلیم انسانی خود را بیرون بکشم و این عالم دون و این مدعیان دروغین را ترك کنم و با دامنی پاك و کفنی خونین به لقاء پروردگار، نائل آیم… - شهید دکتر مصطفی چمران

شهید دکتر مصطفی چمران: ای حسین! در کربلا تو یکایك شهدا را در آغوش می‌کشیدی می‌بوسیدی، وداع می‌کردی… آیا ممکن است هنگامیکه من نیز به خاك و خون خود می‌غلطم تو دست مهربان خود را بر قلب سوزان من بگذاری و عطش عشق مرا به تو و خدای تو سیراب کنی؟

امروز ۳/۳۱_سالروز شهادت چمران است. [به بهانه سالگردش، فاتحه‌ای نثارش کنید که آن دنیا فاتحه‌ای نثار روح‌های پژمرد‌ه‌مان کند] کتاب عارفانه‌اش را خوانده‌ام و شناخت نسبی‌ای از او در ذهن ِخامم جوانه زده است. از نوشته‌هایش معلوم است آرزو‌هایش فراتر از عالم کیهان بود و دغدغه‌هایش، وصف ناپذیر… گویا زمین قطعه قبری یك و نیم در نیم بود که کفاف روح بلند چمران را نمی‌داد. با این حال علامت سوال بزرگی از چمران در ذهنم است که هنوز پاسخی برایش ندارم: «چه بر سر چمران آمده بود که او اینگونه از دنیا سیر بود؟!» #واگویه #عارفانه #معرفی_کتاب