السَّلَامُ عَلَی الْعَبَّاسِ بْنِ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ، الْمِوَاسِی أَخَاهُ بِنَفْسِهِ، الْآخِذِ لِغَدِهِ مِنْ أَمْسِهِ، الْفَادِی لَهُ الْوَاقِی، السَّاعِی إِلَیهِ بِمَائِهِ الْمَقْطُوعَهِ یدَاهُ
سلام بر عباس بن امیرالمؤمنین، که با جان خویش برادرش را یاری میکرد، و به خاطر او از خود میگذشت، برای فردای قیامتش از دنیایش بهره گرفت، خودش را فدای برادرش کرد و برای او نگهبان و سرباز فداکاری بود، با وجودی که خود تشنه بود تلاش کرد آبی را که داشت به حسین برساند، آنکه دو دستش بریده شد.
دوستان عزیز مطلبُ گم کردم😂😐
همین الان خوندمش دوتا ورق زدم مطمئن شم چیزی جا نمی افته کلا خب مطلب جا افتاد🚶♂️
خب پیداش کردمم
حضرت عباس در ۴ شعبان سال ۲۶ هجری به دنیا اومد؛
و همونطور که در جریانید حضرت عباس کفیل حضرت زینب بودن! که ی ماجرایی داره :
نقل شده :
چند روزی که از به دنیا آمدن حضرت عباس علیه السلام گذشته بود، زینب کبری ع در حالیکه قنداقه ابالفضل العباس را در آغوش داشت، خدمت امیرالمومنین آمد و عرض کرد:
از آن وقتی که این نوزاد به دنیا آمده، قلب خود را وابسته و متعلق او می بینم.
امیرالمومنین ع فرمود:
چون او کفیل (حافظ و نگهبان) توست .
زینب کبری عرض کرد:
کفیل من!؟
مولا فرمود:
آری، اما تو از او جدا میشوی و او از تو نیز مفارقت می کند.
عقیله بنی هاشم عرضه داشت:
آیا او مرا رها میکند یا من از او جدا میشوم؟
مولا علی علیه السلام فرمودند :
بلکه تو از او جدا می شوی اما نه در آن حال که او زنده باشد؛ بلکه در آن هنگام که برادرت اباالفضل روی زمین گرم و سوزان با دستهای جدا از بدن و فرق دو تا از ضرب عمود آهنین، افتاده باشد.
در این لحظه زینب کبری سلام الله علیها با صدای بلند فریاد زد : «واعباساه»
پ.ن:مولدالعباس بن علی ص۵١
ی نقل مشهور هم هست که همه میدونیم:)
امیرالمؤمنین زمانی که ضربت خورده بودن ی شب که میخوان وصیت کنن میگن فقط فرزندان فاطمه (س) باشن
همه میرن بیرون که مولا به عباس میگن تو هم بمون
و سفارش اباعبدالله رو در روز عاشورا میکنن ..
حضرت عباس در زمان امامت امام حسن پا به رکاب برادر بزرگترشون بودن مثل خود امام حسین
زمان شهادت امام حسن ایشون فقط 24 سالشون بوده...
حضرت خدیجه کاشف الکرب عن الوجه المصطفی بودن
یعنی چی؟🤔
یعنی پیامبر با دیدن چهره حضرت خدیجه غم هاشون ُ فراموش میکردن
حضرت عباس هم کاشف الکرب عن الوجه الحسین بودن(:❤️🩹
ارباب هرموقع غمگین و ناراحت بودن به چهره عباس نگاه میکردن ...
این کاشف الکرب بودن یکی از ویژگی های بارز ابوفاضلِ