_

من صبورم اما... آه این بغض گران؛ صبر چه میداند چیست:)

_

یه افسانه ی قدیمی هست که میگه: هر وقت عزیزتون بغض کرد زیر گلوش رو ببوسید! اگه نبوسیدی غمباد میگیره! بعد ها تو علم پزشکی متوجه شدن غمباد تو دنیای واقعی همون بیماری تیروئیده؛ افسانه ی تلخیه اما خیلی قشنگ ... :)

_

آدمیزاد هشتاد درصد بدنش آب است؛ من می‌گویم اشک است... اشک خیلی چیز خوبی است لاکِردار؛ آبادیِ چشم است:)

_

«تو مرا آزردی… که خودم کوچ کنم از شهرت تو خیالت راحت! می‌روم از قلبت می‌شوم دورترین خاطره در شب‌هایت تو به من می‌خندی! و به خود می‌گویی: باز می‌آید و می‌سوزد از این عشق ولی بر نمی‌گردم، نه! می‌روم آنجا که دلی بهر دلی تب دارد عشق زیباست و حرمت دارد…» - سهراب سپهری