«عَلی، اِرحَم غُربَتَنا.»

نقل است هنگامی که علی‌اکبر علیه‌السلام عزم میدان کرد، امام حسین علیه‌السلام او را فرمود تا پیش از رفتن، با مادر و خواهرانش وداع کند. علی‌اکبر به سوی خیمه‌ها رفت، اما دقایقی گذشت و بازنگشت. حسین علیه‌السلام که در شگفت شده بود، خود به خیمه درآمد. آنگاه دید دخترانش گردِ علی‌اکبر حلقه زده‌اند، دامن او را گرفته‌اند و با چشمانی اشکبار فریاد می‌زنند: «یا علی، اِرحَم غُربَتَنا؛ ای علی، به غربت ما رحم کن.» خیمه از ناله و گریه لبریز بود و دل‌ها تاب فراق نداشت. حسین علیه‌السلام پیش آمد، دختران را از دامان علی‌اکبر جدا کرد و با دلی آکنده از اندوه، جوان خویش را برای آخرین بار روانهٔ میدان ساخت؛ میدانی که بازگشتی از آن نبود.

دلم مای بارد میخواد. دلم دهین میخواد. دلم صمّون میخواد. دلم اون تضاد بین گرمای هوای عراق و خنکی هوای حرم میخواد.

شایان تو روحت.

سگ مقام³³³ - ❤️‍🔥❤️‍🔥

کو.نی باز کن دسترسیو - آخ پسر تصمیم دارم یکسری ادمین ها رو کلا عزل کنم تعداد کمتر باشه

میخوام ادمین ها کلا بشن ۵ تا من و عمو و شایان و مورتی و طاها *ویرایش: فعلا پشیمون شدم ببینم چی میشه*

وقتی ته جمله ت نقطه میزاری حس‌ میکنی خیلی شاخه؟ - نه علائم نگارشی برای احمقایی مثل توئه که بفهمن جمله‌م کجا تموم میشه تا درست بخونن حرفم رو.

سپیده دم عاشورا حسین نماز صبحش را با اصحابش خواند و دست به آسمان برداشت و گفت: