بسم الله.

یه عالمه چیز جالب تو دنیا هست و من هنوز باید زمین‌شناسی بخونم

یه عالمه چیز جالب توی دنیا هست و من هنوز هم که هنوزه درگیر درک کردن ام.

کسایی که فقر آهن دارن، وقتی من رو در حال خوردن این شاهکار می‌بینن.:::

یه لولهٔ جاروبرقی نمی‌تونه بین المللی شه.

لولهٔ جاروبرقی عرشیا:

یک قفل زدم بر دل و پیمانه شکستم  ساقی نظر انداخت، به می‌خانه نشستم  بر چشم زدم طعنه، که این بار، نبازی!  زان، مستیِ چشمش، دلِ دیوانه شکستم گفتم، نزنم زخمه بر این سازِ مخالف  با نغمهٔ تارش به طرب‌خانه نشستم  دیدم نتوان بگذرم از مستیِ عشقش  مجنون شدم و از خود و بیگانه شکستم تا آنکه نسوزم، به ره عشق، دگر بار  بر شمعِ رخش، باز چو پروانه، نشستم  مستانه وضو کردم و در محضرِ ساقی  افسانه و پیمانه و بتخانه، شکستم

مامان، کاش من هم دست های جادوگرِ تو رو داشتم.

هم‌چنان یه آدم معمولی ام، یه معمولیِ هجده ساله.

ممنون از یکِ آذر که هرسال عجیب تر از قبل، من رو پرت می‌کنه به دلِ جامعه.

جامعهٔ معمولی ها.