- روی زمین دراز بکشید؛ به شکلی که پشت سر، کتف و باسن در یک راستا باشه. - از دیگران بخواید که زیر پاتون یه جسم محکم (نه بالش یا اجسامی مثل اون که در اثر فشار تغییر شکل میدن.) قرار بدن. به شکلی که از قوزک پا به بعد روی سطح کامل مستقر شده باشه.

- سطح زیر پا باتوجه به ظرفیت قفسه سینه میتونه بین 10-20 سانتی متر باشه.

- حالا روی مفاهیم معمول تمرکز کنید مثل: گذر زمان، تنفس، پلک زدن بقیه و....

☆همچنین اگر فعالیتی برای خودتون دارید که آرومتون می‌کنه ولی از بدنتون کار نمی‌کشه انجام بدید. اگر از بیرون صداهایی میاد که موجب اضطرابتونه، با موسیقی های آروم مثل lo-fi یا هر صوت دیگه‌ای که آروم‌تون می‌کنه، خودتون رو آروم نگه دارید.

{پ.ن} ممکنه وسطش بی‌دلیل به گریه بیفتید، که طبیعیه و نشونه خیلی خوبیه.

{پ.ن دوم} تاکی کاردی: افزایش تعداد و کاهش عمق تنفس در دقیقه.

-

این شب ها بیشتر از هرچیز، برای ایرانمون دعا کنیم.

اگر برای کسی تشخیص شوک نوروژنیک دادیم، چه کار کنیم؟

اول از همه علائم رو باید بلد باشیم: - پریدگی رنگ صورت به خصوص ناحیه لب و بینی. - سردی سطح پوست. - نبض ضعیف. - سرگیجه. - ضعف و غش.

☆ از اونجایی که شوک نوروژنیک به علت اختلال در خون رسانی به سیستم عصبی رخ می‌ده، احتمال آسیب نخاعی وجود داره، پس تا حد امکان بیمار نباید جا به جا بشه.