شربتبریزهای ایستگاههای صلواتیِ ماه شعبان، شبِ چهارم گریه میکنند. من این گریهها را چند سال است زیر نظر دارم. دست خودشان نیست. توی دودِ اسفند و دودِ ماشین و موتورهایی که ایستادهاند، من اشکهایشان را زیاد دیدهام. همهشان شبیهِ هم یک جوری که هیچکس نفهمد اشک پاک میکنند، جوری که انگار دارند عرق پیشانی را با ساعد برمیدارند. شب چهارم، موقع شکستن یخها، وقتی شربتها تگری میشوند، همین که رهگذرها میگویند اجرتان با صاحبِ امشب، گریه میکنند، ولی آرام.
وقتی روز سوم غروب میشود، وقتی تازه شب چهارم رسیده، دیدهام که شربتبریزها پارچ برمیدارند میآیند این طرف خیابان که هیچ کس از قلم نیفتد. وقتی بچهها میگویند: «عمو، میشه یکی دیگه بریزی؟!» ، بعضی وقتها بلند هقهق میکنند. بعد میروند یک لیوان بزرگتر پیدا میکنند تا بچه خوشحالتر بشود.
ما رهگذرها، همیشه عجله داریم؛ شربت میخوریم و زود میرویم و نمیبینیم خودشان حواسشان جمع بوده به یاد آن شرمندگی، آن تشنگی بزرگ هیچ شربت نخوردند...
#امیرحسین_معتمد
#میلاد_حضرت_عباس 🎊
از قافیهها خسته، از بحر و هجا خسته
شعرم به چه کار آید، وقتی تو نمیخوانی؟
#مسیح_مسیحا
اَنارستــــــون
از قافیهها خسته، از بحر و هجا خسته شعرم به چه کار آید، وقتی تو نمیخوانی؟ #مسیح_مسیحا
چیدن لفظ هنر نیست، همه میدانند
جمله وقتی که به چشمِ تو بیاید "شعر" است
#ثائر
تو یه فیلمی میگفت عشق درمورد این نیست
که شرایط قراره آسون باشه اما قطعا به این
معنیه که یه نفر ارزششو داره که براش تلاش کنی، بجنگی، صبوری کنی و گاهی از خودت براش بگذری...