『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

- آریانفر یه لعنتیه حق‌گو. . . ' 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

بعضی وقتا حس میکنم یه آدم واقعی نیستم، یه تصویر محو‌ام که هی داره خودش رو از نو نقاشی میکنه با دستای خسته، با رنگای اشتباهی . هر صبح که بیدار میشم، باید دوباره وانمود کنم که میدونم کی‌ام. دوباره تظاهر کنم که میدونم چرا هنوز زنده‌ام و هیچکس نمیفهمه چقدر سخته وقتی حتی نگاه کردن به آینه هم جرئت میخواد. بعضی روزا، تمام چیزی که میخوام فقط یه دیوار خالیه تا با سر بکوبم روش، شاید فکرام بریزه بیرون. . . یا شاید سکوت کنن برای چند ثانیه من خسته‌ام از صدایی که فقط توی سرم میپیچه و از آدم‌ هایی که هیچوقت نشنیدنش. . . ' 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

- پسره توییت زده : ‌تو اولین و آخرین کسی بودی که حاضر بودم بخاطرش انقدر کر و کور و احمق باشم ' 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

- او ؟! او انگار یک لحظه سکوت بود در میان هیاهوی زندگی . . یک دستِ دراز شده بود زمانِ افتادن از پرتگاه ؛ یک صدایِ آشنا بود در سرزمینی غریب ' 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

احساساتم همیشه گند میزنه به زندگیم ؛ 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

- شایدم اصلا تو آینده ای که نگرانشم، من نباشم ' 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

تو قلب ِ کسیُ شکوندی که هیچکس پشتش نبود ' 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

اومد بی هوا سرشو گذاشت روی شونه م و گفت؛ +خوبی؟ خندیدم و گفتم؛ -عادت داری عین جن ظاهر میشیا غرولند کنان گفت؛ +ط ک همش از ما فرار میکنی، دیگه مجبورم عین جن بیام سر وقتت خندیدم، خندید :) +نگفتی بهم؛ خوبی؟ -اره خوبم ' +دروغ میگی بازم! نگاش کردم و گفتم؛ -اون روزی رو یادته ک ماگ صورتیت ک از دستت افتاد و شکست و کف اشپزخونه رو از تیکه هاش پر کرد؟ ط سعی داشتی تیکه هاش رو جمع کنی تا مامان نفهمه. ط با اون سن کمت حتی سعی کردی ک تیکه هاش رو بچسبونی اما فقط دستات رو زخم و زیلی کردی. الان جسم و روحم شبیه اون ماگه شده ' تیکه تیکه شدم؛ سعی کردم تیکه هاش رو جمع کنم وبچسبونمش ولی من ب اندازه‌ی کافی دستام زخمی بود، دیگ نمیتونستم، فقط اروم خورده شیشه هام رو هول دادم زیر کابینت و فرار کردم. . .' 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』