شاید تو دنیایِ موازی . . رویِ نیمکتای چوبی ؛ زیر سایه درخت ؛ عسلیِ چشماتو تو چشمایِ دختر بچه‌ای ببینم که عطرِ تنت رو لباسش نقش بسته و گونه‌های قرمزش مزه سیبِ بهشتو زیر سوال ببره . . . ‹ و تو هر نوتِ صداش نسخه نازک‌تری از صدات عصب به عصبِ گوشمو لمس کنه: )! › 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

تو دنیایِ موازی ‌. . شاید وقتی دلتنگ دیدنت شدم ؛ برای دیدنت کافی باشه از این پهلو به اون پهلو بچرخم 🦋 ' 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

یه دیالوگی تو سریال شهرزاد بود که قباد میگفت؛ اگه نمیدونی بدون.! من باتو چیزایی رو پیداکردم که هیچوقت تو زندگیم نداشتم نمیخوام از دستشون بدم پس اگه بزاری بری،من تموم میشم. . . آدم باکسی که دوسش داره چیزایی رو پیدا میکنه که هیچوقت نداشته، چیزایی که هیچوقت دوباره نمیخواد از دستشون بده' 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

- اگه بزاری بری من تموم‌میشم '

بر من ببخش ‌. . . - اگر نوشته‌هایم تورا یاد کسی می‌اندازد 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

- این دنیا نه قایقی برای سهراب ساخت تا با آن به شهر دوست برود ؛ نه می گذارد شاملو در کنار آیدایش هزاران سال از عاشقانه هایش بگوید ! نه زندگی را از بَرِ صدای جادویی خسرو شکیبایی معنا میکند . . طاهره هم مجال نمی یابد لبخند ساعدی را پاسخ دهد . صدای پای اُمید ارغوان ابتهاج هم راه گم می کند این دنیا چشمان هیچ انسانی را نمی فهمد فقط باید دیوانه باشی تا با سایه‌ی رویا زندگی کنی ' 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

- دیگه دنیام واسه من تاریکه زندگی کوره رهی باریکه آخر قصه ی من نزدیکه. . . ' 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

این منم از همه جا وا مانده از همه مردم دنیا رانده رانده و خسته و تنها مانده ' 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

اونجایی که آرون افشار میگه : بی تو آوار شدم از همه بیزار شدم نیستی و من خواب ندارم آخرش باخت دلم با همه چیت ساخت دلم نیستی و من تاب ندارم 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』