هدایت شده از |بهارنارنج|
🪴
دیروز خانم «عین» توی گروه شورای راهبری ناداستان میگفت مرحله شوک و انکار را رد کرده و دارد به مرحله پذیرش و سوگ میرسد و فردا میخواهد برود تشییع تا سبک شود. خانم «الف» در جواب نوشت من امروز رفتم تشییع و وارد مرحله پذیرش شدم اما حالم خرابتر از دوشنبه است.
شب توی بستنویسی آن یکی خانم «عین» بحثی باز کرد که دیگر احساسینویسی بس است و به جایش باید بنویسیم از امید و تلاش و اقتدار. از همانها که سید به خاطرش و در راهش رفت.
دیدم مراحل «شوک و انکار و پذیرش و سوگ» که حالیام نمیشود، اما «دیگر از گریه و ناله ننویسیم» را چرا.
«غم بزرگ را تبدیل به کار بزرگ کن» را گذاشتم جلویم و تصمیم گرفتم دست شما را هم بگیرم تا اگر توی یکی از آن مراحل چندگانهی سوگ گیر کردهاید، بـِکـِشــمتان به سمت امید.
چطور؟
تا فردا شب اگر تصمیم گرفتید یکی از آن کارهای بزرگتان* را شروع کنید یا ادامه دهید
«یک زیارت عاشورا میخوانم به نیت شهدای خدمت و یا علی (ع) میگویم»
را برایم بفرستید.
🌐@mrs_faaf
فردا شب با توسل به روح شهید امیرعبداللهیان قرعهکشی میکنم و «#صبح_شام» هدیه میدهم.
*کار بزرگ منظورم تاسیس کارخانه و ساخت مدرسه و .... نیست! کارِ بزرگِ هرکس چیزی است بین خودش و خدای خودش. همان کاری که میداند و مطمئن است باید انجامش بدهد اما نمیدهد! مثلا بهتر درس خواندن، بهتر همسرداری کردن، بهتر خواندن، بهتر نوشتن و ....
۳/خرداد/۱۴۰۳
🔰 @baahaarnaranj