توالان‌قدیه‌بچه‌پنج‌ساله‌میفهمی؟!

نه...! بزرگ‌شدی...رشدکردی...بیشتررفتی‌توجامعه..

چی‌باعثش‌شده؟! همین‌سختی‌هاومشکلات‌کوچیک‌وبزرگت(:!

سختی‌های‌زندگی.. بزرگمون‌میکنه! آدممون‌میکنه...بهمون‌یادمیده‌زندگی‌کنیم!

توالان‌اون‌دختربچه‌ یاپسربچه‌‌سه‌ساله‌ای‌نیستی که‌خیلی‌سا‌ده‌بودوحرف‌همه‌روباورمیکرد...

بزر‌گ‌ترشدی... دیگه‌راحت‌اعتمادنمیکنی...مثل‌اون‌زمان دیگه‌راحت‌باهرکسی‌حرف‌نمیزنی‌ورفیق‌نمیشی! چرا؟! به‌خاطرهمون‌دل‌شکستگیه...

برای‌اینکه‌بزرگ‌شی.. بایددلتوبشکونن... بایدازرفیق‌‌‌زخم‌بخوری... بایدصدبارزمین‌بخوری‌وبلندشی... تابفهمی‌این‌دنیا...فقط‌خودتی‌وخودت!

وتنهاکسی‌که‌میتونه‌خودتونجات‌بده... خودتی! نه‌هیچکس‌دیگه...

سختی‌های‌زندگیت... حال‌خراب‌الانت... همه‌ش‌ازامتحان‌های‌همون‌خداست! خداهی‌ازت‌امتحان‌میگیره... که‌بری‌جلوتر...که‌عقب‌نمونی... که‌دست‌وپابزنی‌وبجنگی‌واس‌‌زندگیت!(:

میدونم‌سخته... میدونم‌یه‌جاهایی‌میبُری‌خسته‌میشی میگی‌دیگه‌طاقت‌ندارم(:

امایادت‌نره... خداخوش‌قول‌ترینه... قول‌داده‌بهت.. گفته‌فان‌مع‌العسریسری..!

گفته‌توتحمل‌کن‌سختی‌هارو... به‌خاطرمن‌صبرکن... خودم‌دستتومیگیرم‌وبلندت‌میکنم! گفته‌بعدهرسختی‌‌وجون‌کندنی..ک ته‌تهش‌بهت‌اون‌آسونیه‌رومیدم‌((: