‌ بدانید کسانی که شما را به واگرایی از دین، ملت و کشور سوق می‌دهند، دشمنند و دوست نیستند... گاهی افرادی که دشمن نیستند هم، این حرفها را تکرار می‌کنند؛ آنها غافلند. امروز می‌بینیم مواردی مثل پلورالیسم و نسبی‌گرایی و شکاکیت که انگیزه‌ی دشمن را تشکیل می‌دهند، از زبان افرادی جاری می‌شود که دشمنی ندارند؛ اما غافلند. نمی‌فهمند چه بر زبان می‌آورند و چگونه جاده‌ی دشمن را صاف می‌کنند. اما مسؤولان، وظیفه‌ی سنگین‌تری دارند. البته من در خطاب به مسؤولان و در جلسات آنها بارها نکات لازم را گوشزد کرده‌ام؛ باز هم می‌کنم. خطر، تنها خطرِ اخلاقی نیست؛ البته مسأله‌ی فرهنگ و اخلاق خیلی مهم است. نظام اسلامی نمی‌تواند نسبت به فرهنگ و اخلاق مردم خود بی‌تفاوت باشد. نظام اسلامی، نظامی نیست که فقط به فکر حفظ قدرت خود باشد و نسبت به عملکرد مردم خود - حتی اگر به ورطه‌ی اخلاقی بیفتند - بی‌تفاوت بماند. نظام اسلامی از آنچه که مردم را منحرف و گمراه می‌کند، رنج می‌برد. «عزیزٌ علیه ما عنتّم حریصٌ علیکم بالمؤمنین رؤوفٌ رحیم»؛ این روش پیامبر گرامی است و نظام اسلامی همان روش را باید داشته باشد. نظام اسلامی نمی‌تواند نسبت به رنج‌های معنوی، جسمانی و گمراهی‌های فکر و دل مردم خود بی‌اعتنا باشد. این نظام، وظیفه‌ی سنگینی بر عهده دارد. دستگاه‌های ما، بخصوص دستگاه‌های فرهنگی، وظیفه‌ی سنگین‌تری دارند؛ همچنان که دستگاه‌های اقتصادی و عمرانی کشور، وظیفه‌ای سنگین بر عهده دارند. ➕ این بیانات از امام شهید که اسفند سال ۸۱ فرمودن، خیلی متناسب امروزه. اون دشمن و «غافلین» که گفتن، همون کسانی هستن که این چند ماه، هی می‌گفتن الان فقط جنگ و حفظ نظام! می‌گفتن فرهنگ و حجاب، مسئله فرعیه و الان وقتش نیست! همون مداح و سخنرانی که حنجره دشمن برای رواج پلورالیسم دینی شدن که به قول امام شهید، جاده دشمن رو صاف کردن! همونایی که از عکس زن بی‌حجاب، برای کسب قدرت، واسه نظام استفاده می‌کردن اما امام شهید فرمودن نظام نباید فقط فکر حفظ قدرت خودش باشه... 💉 @antibiootic

چند وقت پیشا داشتم فکر می‌کردم اگه مرد بودم و شغلم راننده، هیچ وقت غیرتم قبول نمی‌کرد بشم راننده‌ی یه بی‌حجاب هرزه و بذارم سوار ماشینم بشه بعد گفتم خب چیکار می‌کردم؟ 🤔 همین به ذهنم رسید که یه متن آماده میفرستم براش و حتی اگه لغو نکرد، وقتی دیدمش خودم لغو می‌کردم قشنگ حالش گرفته میشد 👊 دم همه‌ی باغیرتایی که امنیت اخلاقی جامعه، براشون مهمتر از پول و کاسبیه گرم واقعا نونی که درمیارن حلال‌تر از حلاله و برکت تو حلاله خدا به کسب و کار و مالشون برکت و وسعت رزق بده 💉 @antibiootic

آقای طائب! مگر انسجام اجتماعی ما حول بیحجابی و عریانی شکل گرفته که با حجاب بهم بخورد! انسجام اجتماعی مدنظر رهبری انقلاب قطعا بر پایه‌ی شریعت و مکتب امامین انقلاب بوده و حجاب یکی از اجزای آن است! بنابراین کوتاهی مسئولین نظام در مقابله با بیحجابی و عریانی است که انسجام اجتماعی مطلوب رهبر انقلاب و امت مبعوث شده را بر هم میزند؛ نه حجاب!!! ✍م.الف آنتی سلبریتی/یالثارات الخامنه‌ای🚩 https://eitaa.com/joinchat/2067791886C00959371cb

از عجایب روزگار اینه که حضرت استاد تقوی با اون سابقه و اعتباری که از عنوان «امر به معروف و نهی از منکر» جمع کرده هم با موج عادی‌ساز همراه شده و خب باید با ادبیات و استدلال متفاوت، مخاطب رو مجاب کنه می‌فرمایند اگر بی‌حجاب رو امر به معروف کنی، سبب تزاحم دو امر میشه که یکی از اون دو امر، مهمتره و باید اهم و مهم کنی و اونو بگی!! اون چیه؟ امر به خود امر به معروف و نهی از منکر 😕 کلاه شرعی از این عجیب‌تر ندیده بودم! کسی که این همه سال می‌گفت برید تو خیابون امر به معروف کنید، حالا میگه مصداق معروف و منکر رو نگید چیه! پس امر به چه معروفی و نهی از چه منکری؟ همه به هم بگیم امر به معروف کنید ولی حرفی از معروفی که بهش امر می‌کنید نزنید به خدا دارم می‌نویسم هم خنده‌م گرفته از این همه بازی با دین و احکامش گناه اجتماعی بی‌حجابی و برهنگی انقدر سبک شده که در هاله‌ای از ابهام بگیم هر گناهی؟ مگه گناه اجتماعی با گناه فردی، هم‌وزنه که ما اینجوری کلی‌گویی کنیم؟ بعد فکر آبروی ما رو نمی‌کنه طرف لخت اومده خیابون، ما بریم بهش بگیم تو هر جا گناه دیدی برو بگو گناه نکنه؟ میخنده بهمون میگه برو بابا گناه چی هست اصلا؟ ➕ بعد من نمی‌دونم اینکه هی میگن «تو این شرایط» کدوم شرایطه که هی پشتش قایم میشن؟ مگه غیر از اینه که الان پررنگ‌ترین مسئله، شرایط و وضع فرهنگی و بی‌بندوباری شدید اجتماعی در کشوره؟ بعد اینا هی میگن بخاطر شرایط موجود، شما به هنجارشکنا چیزی نگید یه وقت ناراحت نشن به طرز عجیبی، خواص از سر غفلت دارن به جریان اباحه‌گری امدادرسانی می‌کنن 💉 @antibiootic

به خدا این درده‌ها کسی که دوره‌ی آموزش امر به معروف و نهی از منکر به بچه مذهبیا میده، هنوز نمی‌دونه جنس گناه غیبت و دروغ و اسراف، فرق می‌کنه با بی‌حجابی! این درده که چنین آدمی که برای بچه مذهبیا برند شده و ازش درس می‌گیرن و حرفش براشون حجت شده، همین کلام امام شهید رو حتی نشنیده که ایشون گفتن این گناه اجتماعی با غیبت فرق داره بعد شاگرد استاد، طبق درسی که از استاد گرفته نوشته: «با بی‌حجابی نجنگیم! با ترک نهی از منکر بجنگیم» آدم از این همه مغلطه و سفسطه، حیرون می‌مونه که چی بگه استاد هم تو لایوش می‌گفت باید «بی نهی از منکر» رو تبدیل به فحش کنیم :)) اما از اون طرف میگه با منکر بی‌حجابی نجنگید! خدایا این دنیا دیگه خیلی عجیب غریب شده 💉 @antibiootic

این امربه‌معروف برای امر به معروف نیست این نهی‌ازمنکر برای نهی از منکر نیست فقط یه ادابازی نایس و گوگولی با حکم واجب خداست که سر خودتونو گرم کردید دارید باهاش بازی می‌کنید. موفق باشید ✨ 💉 @antibiootic

بعضی از دوستان پیام دادن که پست قبلی رو بیشتر توضیح بده و مبهم بوده این ویدئو چکیده‌ی تمام صحبت‌های ایشونه با رسم شکل بخوام توضیح بدم اینجوریه که مثلا من یه بی‌حجاب می‌بینم میرم بهش میگم "عزیزم شما هر جا گناه دیدی به بقیه بگو تذکر بدن" توجه کنید: به بقیه بگو، خودت هم نه! بعد که بقیه، گناه بی‌حجابی رو دیدن و طبق دستور استاد تقوی بخوان تذکر بدن، اونجا استاد میگه "حالا تقبیح کنید کسی رو که تذکر داده" 😐 به همین مسخرگی! بعد الان من به عنوان «بقیه» که بهم گفتن هر جا گناه دیدی تذکر بده، بازم حق ندارم تذکر بدم :)) فقط باید بگم هر جا گناه دیدی به بقیه بگو تذکر بدن و این دور باطل ادامه داره... نکته بعدی اینکه مگه کم دیدیم کسانی که اصلا حجاب رو گناه نمی‌دونن کسانی که میگن انسان باش و حق‌الناس نکن و دلت پاک باشه و... اصلا مگه بی‌حجاب قبول داره که بی‌حجابی گناه و کار بدیه؟ سوال بعدی اینکه اگه طرف گفت من اصلا مسلمون نیستم چی؟ تکلیف قانون حجاب که برای همه با هر اعتقادی یکسانه چی میشه؟ ➕ و یه توصیه هم خدمت استاد شما یه طرحی دادی و خیلی منتقد داشته حالا خیلی زشته تو کانالتون بنویسید همه منتقدین ما احمقن! رسانه شما با عنوان امر به معروف شناخته شده. بعد این وضع برخورد خودتون با امر و نهی دیگران به کار خودتونه 😕 💉 @antibiootic

این بغض سید حسن نصرالله عزیز رو ببینید قصه‌ی یمن، قصه‌ی غیرت و مردونگیه با دست خالی در برابر ابرقدرت کفر، ایستادنه قصه‌ی فتح خرمشهر ماست که با دست خالی، نه فقط از عراق که از ابرقدرت‌های دنیا پس گرفتیمش؛ مرد و مردونه قصه‌ی وعده‌ی الهیه که اگه پای کار جهاد باشی، حتی اگه دست خالی باشی نصرت الهی می‌رسه وگرنه ما انواع موشک و پهپاد داریم ولی رئیس مجلس‌مون گفت "ما از آمریکا قوی‌تر نیستیم" داشتیم با کفر می‌جنگیدیم جهادی که خدا بهمون تکلیف کرده بود و همه جوره براش هم امکانات داشتیم، هم آمادگی و همراهی مردم، هم توجیه عقلانی و دینی، هم خون رهبرمون ریخته شده بود و دلیل برای انتقام داشتیم... قلبمون می‌سوزه از هدررفت فرصت جنگی که می‌تونست امام زمان‌مون رو برگردونه و متوقف کردند... یمن به ما درسی داد که خودمون تو هشت سال دفاع مقدس به دنیا داده بودیم! 💉 @antibiootic

قالیباف؛ یک نفر در مقابل ۲۰۰ سال قانونخواهی وضعیت کنونی مجلس شورای اسلامی یک اشتباه فردی نیست؛ دود کردن رؤیای دویست‌ساله یک ملت است. وقتی یک نفر می‌تواند به‌تنهایی قانونی را، بی‌صدا بمیراند و صحن مجلس را که دویست سال برای برپایی‌اش خون داده‌ایم، به یک تالار خالی تبدیل کند، ما دیگر با اختلاف سیاسی طرف نیستیم؛ با تجاوز به بنیان تمدن طرفیم. فهم آنچه گفته شد، در گرو فهم جایگاه و منزلت قانون است. قرارداد مقدسی است که یک جامعه پس از رها کردن انتقام شخصی و قانون جنگل، امضا کرده است. قانون شالوده زندگی مدنی است؛ کمترین اشتراکی که همه را در یک سرزمین کنار هم نگه می‌دارد. هر ضربه به قانون، مجازات یک گروه خاص نیست؛ اعلام این پیام به کل جامعه است که قاعده می‌تواند بی‌اعتبار شود، وعده می‌تواند شکسته شود، و رأی شما، نماینده شما، و سال‌ها تلاش شما در برابر جلوگری از استبداد، هیچ است. اما ضربه به قانون، یک گام واحد نیست و سطوح مختلف دارد: پله اول، عبور از خط قرمز است. کسی از مرزهای قانون می‌گذرد. این خودش جرم است، اما قانون هنوز آنجاست و می‌توان مطالبه کرد. پله دوم، علنی‌کردن عبور از قانون است. قانون تحقیر می‌شود، اما هنوز وجود دارد. پله سوم، بد اجرا کردن قانون است. قانون به کاغذی بی‌اثر تبدیل می‌شود، اما کاغذش هست. پله چهارم، تصویب قانون بد و ناکارآمد است. مجلس قانونی را می‌گذراند که کیفیت ندارد. اما دست‌کم از مسیر قانونی گذشته است. می‌توان با آن مخالف بود، اما نمی‌توان منکر مشروعیت رویه و فرآیندش شد. پله پنجم، خفه کردن قانونی است که از مسیر و فرآیند قانونی تصویب شده است. این دیگر تصویب قانون بد نیست بلکه به سخره گرفتن فرآیند تصویب قانون است. این همان اتفاقی است که برای قانون عفاف و حجاب افتاد. قانونی که مراحل مختلف را طی کرده بود، ساعت‌ها وقت نمایندگان مردم را گرفته بود و محصول نهایی یک نهاد قانون‌گذاری بود. اما توسط آقای قالیباف خفه شد و بالاتر از آن فرایند تصویب قانون تبدیل شد به یک موضوع مبتنی بر سلیقه. ممکن است محتوا مشکل داشته باشد، ممکن است ناقص باشد. اما راه‌حل، اصلاح قانون است، نه معلق نگه داشتنش توسط یک نفر و خدشه بر فرآیندهای دموکراتیک. هیچ‌کس این حق را ندارد که با اراده شخصی، خروجی نهایی یک نهاد قانون‌گذاری را «معلق» کند. این خیانت به فرآیند تصویب قانون است. اما این هنوز پایان کار نیست. پله بالاتر، ضربه به خود نهاد قانون‌گذاری است. این چیزی است که با تعطیلی مجلس رخ داده است. الان مجلس در جامعه به یک نهاد اضافه و بیهوده تبدیل شده است. شأن نمایندگان در میان مردم به قدری پایین آمده که سؤال اصلی مردم از نمایندگان، از مسائل کشور به فلسفه وجودی خود نماینده تبدیل شده است. سؤال این است: تو که هستی و چرا هستی؟ وقتی مجلس ماه‌ها تعطیل است و هیچ اتفاقی نمی‌افتد، در واقع این نهاد خودش را به پرسش و تردید می‌کشاند. در حال حاضر این پرسش کشنده در کوچه و بازار پیچیده است: این جایی که نیم سال است که بسته است، چه ربطی به ما دارد؟ چه ضرورتی برای وجودش هست؟ کاش مسئله در همین سوال باقی می‌ماند. سوالات و تردیدهای فوق سوالات بعدی را هم در پی خواهد داشت: سوال اینکه «خب پس قانون هم چه ربطی به ما دارد؟» وقتی جامعه‌ای به‌طور جمعی شک کند که «آیا اصلا نیازی به قانون هست؟»، دیگر یک قانون را از دست نداده‌اید. یک نهاد را از دست نداده‌اید؛ بلکه حیثیت همه قوانین را از دست داده‌اید. دیروز قانون حجابی که دوستش نداشتید کنار گذاشته شد؛ فردا نوبت قانونی است که به آن تکیه کرده‌اید: قانون مالکیت، قانونی که جان‌تان را حفظ می‌کند، قانونی که قدرت را محدود می‌کند. چون منطق یکی است: اگر یک نفر بتواند به میل خود انتخاب کند که کدام قانون «وجود دارد» و کدام «وجود ندارد»، دیگر هیچ قانونی واقعا وجود ندارد. همه مواد قانونی به «توصیه» تنزل می‌کنند؛ همه حقوق به «بخشش» تبدیل می‌شوند؛ همه تکالیف به «بسته به حال کسی که بالا نشسته» بدل می‌شوند. این معنای واقعی این جمله است: «یک نفر حاصل دویست سال تلاش یک ملت را از بین برد». نه به این خاطر که آن یک نفر چقدر قدرتمند است، بلکه به این خاطر که وقتی سیستم چنین رفتاری را تحمل می‌کند، خودش زیربنای مشروعیت خویش را با دست خودش تخریب کرده است. قانون حکاکی روی سنگ نیست؛ در اعتماد و اطاعت هر روزه مردم زنده است. وقتی آن اعتماد را لگدمال کنید، فقط دو چیز باقی می‌ماند: ترس، یا ایستادگی. راه سومی وجود ندارد. آینده قضاوت خواهد کرد که تعطیلی مجلس برای ویران کردن نهاد قانون و نهاد قانونگذار، حتی از توپ بستن مجلس توسط محمد علی شاه قاجار، تخریب بیشری داشته. آنها با توپ ساختمان مجلس را تخریب کردند، اینها خود فرآیند قانو‌گذاری، نهاد قانون‌گذاری و بالاتر از آن نهاد قانون را در دل و ذهن جامعه خاکستر کردند. اقْتِصادِفَرهَنگی  🇮🇷 حسین‌عباسی‌فر 🇮🇷