وضعیت مملکت وخیم

اوف دقیقا چیزایی ک میتونی دوسشون داشته باشی اما اون اصلی نیستن شاید از نظر بار علمی کشش اینو داشته باشی درس بخونی از اون طرف کشش روانیش چی کشور ترامپ جنگ ی طرف فشارای مالی و خانواده ی طرف دیگه واقعا این دوراهی داره منو نصف میکنه

باز ی دوراهی دیگه ک بیشتر درگیرشم زندگی مستقلی و زندگی وابسته س ب خانواده اینکه نمیدونم ایا اون رشته ای ک میخوام تو بهترین دانشگاه کشور ، ایده ی خوبیه آیا من میتونم از پس اون زندگی بر بیام؟ درسم چی؟ کنارش زندگی؟ خرج و مخارج دانشگاه راه دور ؟ خوابگاه؟ اما اگ نزدیک باشم ، تمرکزم رو کار بیشتره ، اما دانشگاه خوب چی ؟ اساتید بهتر چی؟ مدرک با ارزش تر چی ؟ پیشرفت چی؟ لطفا اگ قبلا توی این دوراهی بودین و الان نجات یافتین تجربه هاتونو بگین بهم

من درگیر دوراهی نیستم درگیر دو اتوبان ام

چرا دروغ بگم اگه بحث خانواده و رفیق نبود ، میرفتم

بنده واقعا ی دلم میگه برم ، ی دلم میگه نرم و طاقت نداره دلم .

تا حد خیلی زیادی باهات موافقم اما اگه واقعا تلاش نکردین اگه واقعا اونجور ک باید نبودین اگه واقعا میتونید بپذیرید یکسال دیگه درس خوندن با هرگونه فشار روانی و احتمالات رو ب نظرم پشت کنکور بودن ، اونقدرا میتونه بد نباشه . می ارزه ، به شرطی که بپذیری هرچیزی ممکنه اتفاق بیوفته ، و تحت هر شرایطی تلاش کنی

میگم چرا سیمکارتم انگار تریاک میکشید

این ورکشاپای مختلفو دیدین ک میرن باهم یچی درست میکنن

اکچوعالی منم ازشون واقعا خوشم میاد

اما بیشتر ک فکر کردم متوجه شدم که ، در واقع همه ی ورکشاپا الزاما چیز جدید بهت یاد نمیدن (منظورم اوناییه ک مهارت جدید کسب نمیکنی) حالا نقاشی یا هر چیز دیگه اما بیشترین چیزی ک جالبش میکنه اینه که پول میدی با رفیقات بری اونو بسازی یا حل کنی یا رنگ کنی و هرچی ، و اون حس رو تجربه کنی . در حالی ک تو بچگی ، اون حسارو رایگان تجربه میکردی .