عادات خواندن «نیکولو ماکیاولی» این‌گونه بود؛ او پیش از آنکه بنشیند و آثار نویسندگان کلاسیک یونان و روم را بخواند، بهترین لباس‌هایش را می‌پوشید. ماکیاولی وقتی آثار کلاسیک ادبیات و فلسفه‌ی باستان را می‌خواند، خود را در حال گفت‌وگو با نویسندگانی چون سزار و سیسرو، هومر و هوراس، سنکا و سوفوکل می‌دید. 📚 | آدمی همان است که می‌خواند @Apostrophe

پیروزی در روشنایی جشن گرفته می‌شود اما در تاریکی به‌دست می‌آید. 🎬 | Dune: Prophecy @Apostrophe

خوندنی | ۱۵ کتاب‌ها مثل گذرنامه هستند ... @Apostrophe

هر کودکی هنرمند است. مسئله این است که وقتی بزرگ شد چطور هنرمند باقی بماند. 📚 | راه داستان @Apostrophe

خوندنی | ۱۶ زندگی به‌دست نمی‌آید ... @Apostrophe

مگر آنها که می‌خواهند باور کنند همان‌ها نیستند که باور می‌کنند که باور کرده‌اند؟ 📚 | مادراپور @Apostrophe

بلز ساندرا نویسنده‌ی فرانسوی: «قَلمم را نه در جوهر که در زندگی فرو می‌برم.» 📚 | راه داستان @Apostrophe

خوندنی | ۱۷ تا صدایش شنیده شود ... @Apostrophe

همیشه از تنهایی می‌ترسیم. برای ما تقریبا غیرممکن است تنها در اتاقی آرام بنشینیم و بیندیشیم که چه کسی هستیم. بزرگ‌ترین چیزی که از دست داده‌ایم در واقع خودمان‌ایم. فناوری خود را معمار خلوت‌های ما معرفی می‌کند. 📚 | در ستایش اتلاف وقت @Apostrophe

آینده در هاله‌ای از ابهام است، اما این ابهام در قلب خلاقیت بشر لانه دارد. 👤 | ایلیا پریگوژین @Apostrophe