حسین در گودال قتلگاه افتاده بود، اما هنوز نفس می‌کشید و چشمانش باز بود... ​لشکر دشمن دور گودال ایستاده بودند و هیچ‌کس جرئت نمی‌کرد برای بریدن سر جلو بیاید؛ همه از ابهت و چشمان حسین "ع" می‌ترسیدند و می‌خواستند این گناه به گردن دیگری بیفتد...

💔..

_

کِی می‌آید پایانِ رنجِ بشر؟

السَلامُ على من قدَم مُهجَته فدىَ إلى سَيدنا الحُسّيْن!

پناه میبرم بر حسین‌ع‌ از ویرانگی های روزگار. عاشوراء ۱۴۴۸./

لحظه یِ‌ شیرین ظهور؛

در روز عاشورا هر ساعت چه شد؟.. این‌عکس‌خودش‌یه‌روضه‌ست..:)